Muschelblumen

სურეალისტური სამყაროს აღმოჩენა: მაქს ეურნსტის ბიოგრაფია

მაქს ეურნსი (1891-1976) იყო გერმანული წარმოშობის მხატვერი, ქ雕ქთელი, გრაფიკოსი და პოეტი, რომელმაც საუკუნის მიჯნაზე ხელოვნების ისტორიაში უაღრესად მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა. მისი ცხოვრება იყო მუდმივმოძრავი პროცესი, სავსე გამოკვლევებით, ფილოსოფიური გაღრმავებებით და საზოგადოებრივი ნორმებისადმი უარის განცხადებებით. ეურნსი არ იყო ტრადიციულ ხელოვნებაზე eğitim almış, თუმცა მისი ექსპერიმენტალური მიდგომა ხელოვნების შექმნასთან დაკავშირებით მის წვლილს უდავოდ დაუმატებს ისტორიაში.

ბონნის უნივერსიტეტში სწავლის დროს ეურნსი ფილოსოფიას, ხელოვნებათა ისტორიას, ლიტერატურას, ფსიქოლოგიასა და 정신병학ს ուսობოდა. ეს ინტელექტუალური მოგზაურობა მის შემდგომ შემოქმედებას უშუალოდ განაპირობებდა. ის არ მხოლოდ იმაზე էր კონცენტრირებული, როგორ უნდა დავხატო, არამედ იმაზე, რატომ უნდა დავხატო. სწორედ ამიტომ, 1912 წელს, სონდერბუნდის გამოფენაზე პიკასოს, ვან გოგისა და გაუგინის ნაწარმოებების ნახვის შემდეგ, მისი შემოქმედებითი გზა მკვეთრიდა. თანამედროვეობის თესლი ჩაისვა.

დადას მოძრაობა და სურეალისტური ხილვები

პირველი მსოფლიო ომი ეურნსისთვის გარდამტეხ პერიოდი აღმოჩნდა. სამხედრო მოქმედებებში მონაწილეობის გამო ის ღრმად შოკირებული იყო და გაუწონა საზოგადოების მიერ დამკვიდრებული წესები. ეს განცდილმა მას დადას მოძრაობაში უსწრაფესი ჩართვა მოუწია, რომელიც ტრადიციულ ხელოვნებას უარყოფდა და აბსურდობას, შემთხვევითობასა და არარეალურიან მიმართავდა. ეურნსი გახდა კოლნის დადას ჯგუფის ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა, ჰანს არპთან ერთად.

თუმცა, დადას მხოლოდ საფეხური იყო. 1920-იან წლებში ეურნსი პარიზს გადავიდა და სურეალისტთა რიგებში გაწევრილირდა ანდრე ბრეტონის წინამძღოლობით. ეს ნიშნავდა გადასვლას ოცნებების სამყაროში, ქვეცნობიერსა და არარეალურში. ფროიდის 정신분석학ური თეორიების ზემოქმედებით ეურნსი ცდილობდა ადამიანის გამოცდილების დამალულ სიღრმეს გამოეძერწა ხელოვნების გზით. ის არ ცდილობდა რეალობის აღიარებას ისეთი, როგორიც არის, არამედ იმ ფარული 정신적 ძალების გამოვლენას, რაც მას ფორმირებდა.

ინოვატორული ტექნიკები: ფროტაჟი, გრატაჟი და კოლაჟი

ეურნსის შემოქმედებითი ინოვაცია არ შემოიფარგლებოდა თემებს; ის იყო მუდმივად ექსპერიმენტიორი ტექნიკის მიმართ. მან უბრალოდ არ მიიღო არსებული მეთოდები – იგი ახალ ტექნიკას ქმნიდა. მისი ყველაზე ცნობილი წვლილია ფროტაჟი, რომელიც რგოლის ზედაპირებზე სათხემლის ან ნახევრადქიშმიშის გახვევას მოიცავს და წარმოქმნის ელეგანტურ და გამოკვეთილ تصاویر. ეს ტექნიკა, რომელიც შემთხვევითი მომენტიდან დაიბადა, ხის ბოქვენის შესწავლის დროს, ეურნსს საშუალებას აძლევდა, მიეხმარა ქვეცნობერს და შექმნა ფორმები, რომლებიც განუწყვეტლივ უარყოფდნენ გონებრივ კონტროლს. მასთან ახლოს იყო გრატაჟი, სადაც ფერადი საღებავი გადაისვრება ტილოზე, გამოავრცელებს ქვედა στρώματα.

მისი ნაწარმოებები ხშირად შეიცავს სიმბოლურ تصاویر: ჩიტებს (განსაკუთრებით მისი ალტერ-ეგო ლoplop), უდარდელ ლანდშაფტებს, არხეოლოგიური კომბინაციებს და საიდუმლოების განუწყვეტლივ გრძნობას. ეს ტექნიკები არ იყო მხოლოდ სტილისტური არჩევანი; ისინი მისი ქვეცნობიერთა შესწავლის ინტეგრალური ნაწილი იყვნენ, ასევე მისმა სურვილიმ, ტრადიციული ხელოვნების საზღვრების გადალახვა.

ინოვაციის მემკვიდრეობა და გავლენა

მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ ეურნსს Ευρώπηდან გაქცევა მოუწია, თავშესაფარი იპოვნა შეერთებულ შტატებში. მან განაგრძო ζωγραφική και экспериментирование ახალი ტექნიკებით გადასახლების დროსაც, საბოლოოდ დაბრუნდა Ευρώπაში ომის შემდეგ, სადაც აქტიური იყო მისი გარდაცვალებამდე, 1976 წლის 1 აპრილს პარიზში. მისი გავლენა მომავალ თაობათა მხატვრებზე უნ measurableია.

მაქს ეურნსის წვლილი დადას და სურეალისტურ მოძრაობებში უდავოდ გარდამტეხი იყო. მან გამოუცხადა ხელოვნების ნორმებს, ჩააღწია ადამიანის 정신ის სიღრმეში და გამოიგონა ინოვაციური ტექნიკები, რომლებიც დღესაც აინტერესებს მხატვრებს. ის არ იყო მხოლოდ ζωγράφος; ის იყო εξερευνητής, პროვოკატორი და წინდახედვი, რომელმაც გააფართოვა ხელოვნების საზღვრები.

• მნიშვნელოვანი ნაწარმოებები: The Entire City, Euclides, Of This Men Shall Know Nothing, Forest and Dove
• გავლენები: პაბლო პიკასო, ვინსენტ ვან გოგი, პოლ გაუგანი, სიგმუნდ ფროიდი, ჯორჯო დე ჩირიკო
• მოძრაობები: დადას, სურეალიზმი