Džon Kolin Forbs

Rani život, porodica i umetničko obrazovanje

Džon Kolin Forbs je rođen u Torontu, u Kanadi, 1846. godine. Bio je sin Danka Forbsa i Džejn Tërner. Njegove rane godine u Torontu obeležilo je vreme provedeno u Upper Canada College, renomirano lokalnoj instituciji. Iako neki zapisi sugerišu da je svoje početke umetničkog puta pronašao kao samouki umetnik, njegov put ga je na kraju vodio ka formalnom obrazovanju u Evropi.

Tokom 1860-ih godina, Džon Kolin Forbs je putovao u Pariz i London kako bi usavršio svoje veštine. Njegova obrazovanja odvela su ga u umetničku školu South Kensington Art School i u Kraljevsku akademiju u Londonu. Ove godine provedene u Evropi pružile su tehničku osnovu koja će definisati njegov kasniji profesionalni život. Kroz ove akademske okruženja, on je postepeno usvajao metode svog vremena, pre nego što se konačno utvrdio kao slikar.

Istaknuta karijera u portretizmu

Portretizam je postao centralni fokus njegovog profesionalnog života. Krećući se kroz umetničke krugove tog vremena, Džon Kolin Forbs se na kraju skrasio u gradu New York kako bi se posvetio radu kao portretista. Njegovo prisustvo na kanadskoj umetničkoj sceni obeleženo je njegovim doprinosom u osnivanju formalnih institucija. Godine 1872. bio je jedan od osnivača Ontarijskog društva umetnika, a kasnije, 1880. godine, pridružio se grupi osnivača Kraljevske kanadske akademije umetnosti. Takođe, priznat je kao jedan od četiri privremena člana te iste akademije.

Njegovo delo često je dočaravalo likove koji su zauzimali položaje autoriteta. Veći deo svoje karijere proveo je dokumentujući lica političkih lidera i članova britanske kraljevske porodice. Njegov potez četkicom služio je za stvaranje trajnih vizuelnih zapisa za institucije koje su nastojale da očuvaju imidž ljudi koji oblikuju zemlju. Krećući se između kulturnih centara Evrope i rastućeg javnog života Kanade, zadržao je sigurnu ruku u proučavanju ljudskog karaktera.

Značajni portreti i kraljevske narudžbine

Džon Kolin Forbs pronašao je svoje mesto među figurom koje su oblikovale politički pejzaž njegovog vremena. Njegov četkica je ovekovečila likove nekoliko kanadskih lidera, uključujući seru Džona A. Makdonalda i Aleksandra Makkenzija. Slikao je takođe i seru Čarlsa Tapera i Džona Mareja Klarka. Ti subjekti za njega nisu bili samo lica; oni su bili ljudi koji su definiisali rastuću naciju, a njegov rad je pružio vizuelni zapis njihovog prisustva.

Njegov domet se protezao i kroz krugove britanske kraljevske porodice. Slikao je kraljicu Aleksandru i kralja Edvarda VII, beležeći likove onih koji su uživali najviši društveni status. Ova povezanost sa krunom bila je uparena njegovim radom sa drugim značajnim figurom tog doba. Njegova galerija portreta obuhvatila je sedam prikazivanja Gladstonea, pored likova lorda Daferina i ser Hentrija Kempbel-Banermana. Takođe je slikao i ser Vilfreda Lauriera, čiji je politički život bio od centralnog značaja za taj period.

• Portret ser Čarlsa Tapera (1878)
• Portret ser Džona A. Makdonalda
• Portret Aleksandra Makkenzija
• Portret kraljice Aleksandre
• Portret kralja Edvarda VII

Ključna dela i izložbe

U ranim fazama svoje umetničke karijere, Džon Kolin Forbs pokazao je duboko interesovanje za lokalni pejzaž. Njegova slika zaliva Toronta donela mu je diplomu na Provinskoj izložbi 1866. godine. Ovo rano priznanje najavilo je njegov kasniji fokus na formalnije teme. Godine 1878. završio je portret ser Džona Čarlsa Tapa, koji i danas predstavlja značajan deo njegovog umetničkog nasleđa.

Njegovo prisustvo u najvažnijim izložbenim salama nastavilo se i u kasnijim godinama. Godine 1906. izložio je dva specifična dela u Kraljevskoj akademiji: portret kraljice Aleksandre i portret Kempbel-Banermana. Ovi odabirci odražavaju visok nivo profesionalnog statusa koji je održavao unutar britanskih i kanadskih umetničkih krugova. Sposobnost da osigura ovakva mesta govori o vrhunskoj tehničkoj veštini koju je posvećivao svojim modelima.

Pored formalnih portreta političkih i kraljevskih ličnosti, njegov rad je obuhvatio i raznovrsnije teme. Jedno takvo delo, Figura usred ruina Persepola, izvedeno je u ulju na platnu. Ovo delo pokazuje odmak od strukturiranih okruženja njegovih portreta, te težnju ka složenijim, istorijskim ambijentima.