Franklin De Haven

Život Franklin De Haven

Franklin De Haven je rođen u Blufftonu, u Indijanskoj, 26. decembra 1856. godine. Njegove rane godine provedene na američkom Srednjem zapadu bile su samo uvod u život koji će se uglavnom odvijati u umetničkim krugovima Istočne obale. Godine 1902. godine, oženio se sa Elizabeth Woodcock, koja je poticala iz Jersey Cityja.

Njegovo prisustvo na umetničkoj sceni u New York bilo je obeleženo stalnim angažovanjem u lokalnim institucijama. Vremenom je preuzeo i vodeću ulogu, služeći kao predsednik Salmagundi kluba između 1926. i 1927. godine. Ovaj period njegovog života obeležio je duboki uticaj i povezanost sa profesionalnom zajednicom slikara u tom gradu.

Kraj njegovog života nastupio je u New York Cityju. Nakon teške infekcije koja je zahtevala amputaciju desne noge, Franklin De Haven je preminuo 10. januara 1934. godine. Izdahnuo je u Presbiterijanskoj bolnici u New York.

Nagrade i profesionalna dostignuća

Njegovo prisustvo u umetničkoj zajednici New York bilo je obeleženo stalnim priznanjem iz najuglednijih krugova. Godine 1902. Salmagundi klub mu je podelio prestižnu nagradu Inness, što je bilo predskazivanje njegove kasnije uloge lidera unutar iste institucije, gde je služio kao predsednik od 1926. do 1927. godine.

Godine koje su usledile donele su mu dodatne počasti zbog njegovog specifičnog pristupa svetlosti i formi. Godine 1921. National Arts Club dodelio mu je srebrnu medalju. Kasnije, 1930. godine, primio je zlatnu medalju Brown-Bigelow od Allied Artists of America za svoju sliku "Nocturne".

Tehnika i umetnički stil

Franklin De Haven bio je istinski tonalistički slikar. Tokom 1880-ih godina, njegova dela bila su usmerena ka poetičnim pejzažima koji su preplištali mir i tišinu. Međutim, kako su godine prolazile, njegov umetnički pristup je undergovao suštinsku promenu. Do 1900. godine, njegova platna su počela da iskazuju potpuno drugačiju vrstu pokreta, stičući gesturalnu snagu i sinuznu, zavodljivu energiju. Umetnik se udaljio od mirne nepomičnosti, okrenuvši se aktivnijem i odvažnijem načinu vođenja četkice.

U svojim kasnijim godinama, način na koji je nanosio boju značajno je promenio emocionalnu težinu njegovih scena. Koristio je ekspresivne poteze i slojeve boje kako bi definisao formu, što je njegovim delima dalo snažnu, nabudženu kvalitetnost. Često je stvarao balans između masa sa mekim ivicama i oštrih, linearnih kontura. Taj unutrašnji nemir i tenziju možete jasno osetiti u njegovim prikazima drveća koje se njiše na vetru ili u teškim, olujnim oblicima grmljavinskih oblaka koji se nadvijaju nad horizontom.

Značajna dela i slikarski rad

Njegov potez četkicom često je hvatao samu suštinu kretanja prirodnog sveta, od snažne morske pene do tihih, suptilnih promena svetlosti. Godine 1893. naslikao je Crashing waves, delo koje se fokusiralo na neukrotivu snagu vode. Do 1901. godine stvorio je October Morning, kompoziciju koja odražava specifičnu, melanholičnu atmosferu tog godišnjeg doba. Njegova sposobnost da manipuliše svetlošću i senkom možda je najočiglednija u delu Nocturne, slici koja mu je donela zlatnu medalju Brown-Bigelow od Allied Artists of America 1930. godine.

Prolazak vremena se nazire u njegovim kasnijim kompozicijama, kao što je Autumn Stream, koju je naslikao oko 1918. godine. Ova dela pokazuju duboki fokus na teksture prirode i spoljašnjeg sveta. Takođe je stvorio i rad pod nazivom Landscape, delo koje kroz svoju kompoziciju uspeva da dočara snažan osećaj pripadnosti određenom mestu. Svako platno otkriva jedan specifičan trenutak posmatranja, bilo da su to olujni, nabujali oblaci ili neuzdrživa, ali mirna prisutnost tihe ravnice.