Met de hand geschilderd in olieverf op canvas in uw gewenste maat en lijst, op bestelling gemaakt door onze kunstenaars. ( Schakel over naar print
Schakel over naar digitale afbeeldingen)
Kies uit onze vooraf ingestelde maten die overeenkomen met de originele verhoudingen van het kunstwerk.
U kunt uw eigen afmetingen invoeren om in een specifieke lijst of ruimte te passen. Als de door u gekozen maat niet overeenkomt met de verhoudingen van het originele beeld, zullen we het kunstwerk bijsnijden of het schilderij uitbreiden met extra handgeschilderde elementen. Een digitale mockup wordt ter goedkeuring naar u verzonden voordat de productie begint.
Houd er rekening mee dat de preview op het scherm niet de werkelijke uitsnede of uitbreiding weergeeft. Alleen de mockup toont de uiteindelijke compositie nauwkeurig.
Hoewel aangepaste afmetingen mogelijk zijn, raden we aan een maat uit de vooraf gedefinieerde lijst te selecteren om de originele verhoudingen te behouden.
Wereldwijde levering () binnen 3 tot 4 weken in plaats van de standaard 5 weken. (26 september). Zonder concessies aan de kwaliteit.
B:1/B:2
Formaat reproductie
To stand before Tadanori Yokoo’s 1964 poster, B:1/B:2, is to step into a meticulously constructed fever dream—a visual echo chamber of modern anxieties. This piece does not merely hang on a wall; it confronts the viewer with a barrage of stylized gazes, forcing an immediate reckoning with themes of conformity and the manufactured self. Yokoo masterfully employs a dense, almost suffocating grid composed of identical, mask-like faces. These repetitions are more than mere decoration; they function as a potent visual metaphor for the loss of individuality within the overwhelming machinery of mass culture or societal expectation. The initial impact is one of vibrant, yet deeply unsettling, order.
Stylistically, Yokoo operates at the electrifying intersection of Pop Art's graphic immediacy and Surrealism's dream logic. The palette itself—dominated by deep indigo and cerulean blues, sharply contrasted with stark white—lends the entire composition an artificial, stage-lit quality. The bold, graphic lines defining every feature suggest a technique rooted in screen printing, giving the work a flat yet intensely layered depth. This flatness is crucial; it denies any sense of naturalistic space, trapping the viewer within Yokoo’s constructed reality. While the subject matter references the theatrical—the flamboyant central figure, perhaps a showgirl or actress—the overall effect remains profoundly detached, suggesting that even performance itself can become a rigid, repetitive costume.
At the heart of this visual cacophony resides the singular, larger face, an exaggerated caricature embodying both allure and artifice. This figure acts as the focal point against the backdrop of anonymity. The accompanying text, repeating the phrase translating to “Thunder God's shout,” imbues the piece with a sense of overwhelming, almost divine pressure. It suggests that beneath the veneer of conformity—the endless rows of blank stares—there is an underlying force, a sudden, loud pronouncement demanding attention. For the collector or designer, this tension between the controlled grid and the explosive central declaration offers rich symbolic depth for any curated space.
Understanding Yokoo requires acknowledging his deep immersion in the avant-garde spirit of post-war Tokyo. His background as a stage designer informs this work’s inherent theatricality; everything feels like set dressing, every face like an actor playing a role. This piece is not just about faces; it is a commentary on the performance required to exist within modern urban life. Reproducing Yokoo allows one to bring into a contemporary interior a piece steeped in intellectual provocation—a vibrant conversation starter that speaks volumes about identity, media saturation, and the beautiful, terrifying nature of being seen.
Tadanori Yokoo staat te boek als een van de meest onderscheidende en elektrische stemmen in de hedendaagse Japanse kunst, een meester van de visuele taal die naadloos de kloof overbrugt tussen eeuwenoude traditie en moderne provocatie. Geboren op 27 juni 1936 in Nishiwaki, prefectuur Hyōgo, heeft Yokoo een productieve carrière gekend waarin hij de rijken van grafisch ontwerp, illustratie, prentkunst en schilderkunst doorkruiste. Zijn werk wordt niet louter bekeken; het wordt ervaren als een zintuiglijke overstroming, gekenmerkt door levendige, bijna hallucinogene kleurenpaletten, complexe collage-technieken en theatrale composities die de volledige aandacht van de toeschouwer opeisen. Door zijn unieke esthetiek heeft Yokoo voortdurend culturele grenzen bevraagd en maatschappelijke angsten geconfronteerd met een compromisloze mix van humor, pathos en intellectuele diepgang.
De fundamenten van Yokoo’s artistieke reis werden gelegd in de avant-gardistische geest van de bruisende theaterwereld van Tokio. Voordat hij uitgroeide tot een titan van het grafisch ontwerp, verfijnde hij zijn vaardigheden als decorontwerper voor experimentele producties, een ervaring die hem een diepgaand begrip gaf van visuele storytelling en de dynamiek van de podiumkunst. Deze vroege onderdompeling in de theatrale wereld voedde een waardering voor disruptie en het uitdagen van conventionele representatie. Naarmate zijn stijl volwassen werd, begon deze de surrealistische fluisteringen van René Magritte te absorberen, evenals de gedurfde, commerciële energie van de Amerikaanse Pop Art, in het bijzonder de werken van Andy Warhol en Roy Lichtenstein. Deze synthese van invloeden stelde hem in staat een techniek van visuele pastiche te ontwikkelen, waarbij uiteenlopende elementen worden geweven tot een samenhangend, vaak schurend, tapijt van betekenis.
De mid-jaren zestig markeerden een transformatief tijdperande voor Yokoo, toen hij opdook als een sleutelfiguur in de opkomende psychedelische beweging van Japan. Zijn werk tijdens deze periode werd synoniem met de fascinatie van die tijd voor veranderde bewustzijnstoestanden en visuele experimenten. Door zijn baanbrekende posters voor monumentale evenementen zoals de Expo in Osaka en hooggeplaatste samenwerkingen met wereldwijde muzikale iconen zoals The Beatles en Carlos Santana, wist Yokoo de zeitgeist van een generatie te vangen. Hij beheerste de kunst van de collage tot in de perfectie, waarbij hij gefragmenteerde beelden bekwaam samenstelde om droomachtige landschappen te creëren die zowel chaotisch als minutieus georkestreerd aanvoelden.
Deze periode van intense creativiteit zag hem de hoogdravende esthetiek van de schone kunsten versmelten met de toegankelijke, krachtige taal van commercieel ontwerp. Zijn vermogen om symbolen te manipuleren—variërend van traditionele Japanse motieven tot iconen uit de westerse popcultuur—creëerde een gevoel van culturele duizeling. Door deze elementen in lagen aan te brengen, deed Yokoo meer dan alleen mooie beelden creëren; hij construeerde een complex dialoog tussen het Oosten en het Westen, tussen het verleden en het heden. Zijn werk fungeert vaak als een spiegel voor de politieke en sociale verschuivingen die plaatsvonden in het naoorlogse Japan, waarbij hij de taal van reclame en massamedia gebruikt om juist de structuren te bekritiseren die deze media voortbrachten.
Voorbij de onmiddellijke impact van zijn psychedelische posters ligt de historische betekenis van Tadanori Yokoo in zijn vermogen om de grenzen van grafisch ontwerp te herdefiniert als een vorm van schone kunst. Hij transformeerde de poster van een louter informatief instrument naar een medium van diepe conceptuele expressie. Zijn nalatenschap is terug te vinden in de manier waarop hij de spanning tussen massaproductie en individuele artistieke expressie navigeerde, waarmee hij bewees dat de instrumenten van het commercialisme hergebruikt konden worden om diepgewortelde psychologische en culturele waarheden te verkennen.
Vandaag de dag blijft Yokoo een levende legende; zijn invloed is voelbaar in generaties van ontwerpers en kunstenaars die nog steeds inspiratie putten uit zijn onbevreesde benadering van kleur en compositie. Zijn oeuvre dient als een essentieel archief van het verschuivende culturele landschap van de 20e eeuw, waarbij hij de geest van het postmodernisme belichaamt door de omarming van ironie, fragmentatie en de prachtige chaos van de menselijke ervaring. Het bestuderen van het werk van Tadanori Yokoo is getuigen van de evolutie van de moderne Japanse identiteit, vastgelegd in elke gedurfde streek en elk minutieus geplaatst fragment van zijn iconische collages.
1936 - , Japan