Giclée- of canvasafdruk van museumkwaliteit met een snelle productie en flexibele afwerkingsmogelijkheden. ( Koop handgeschilderd kunstwerk
Schakel over naar digitale afbeeldingen)
Kies uit onze vooraf ingestelde maten die overeenkomen met de originele verhoudingen van het kunstwerk.
U kunt uw eigen afmetingen opgeven om in een specifieke lijst of ruimte te passen. Als de door u gekozen maat niet overeenkomt met de proporties van het originele kunstwerk, zullen wij de afbeelding bijsnijden of uitbreiden met een gespiegelde of effen rand. Een digitaal mockup wordt ter goedkeuring naar u verzonden voordat de productie begint.
Houd er rekening mee dat de preview op het scherm de werkelijke bijsneding of uitbreiding niet weergeeft. Alleen de mockup toont de uiteindelijke compositie nauwkeurig.
Hoewel aangepaste maten beschikbaar zijn, raden wij aan een afmeting uit de vooraf bepaalde lijst te kiezen om de originele proporties te behouden.
Wereldwijde levering () binnen 2 weken in plaats van de standaard 4/5 weken. (24 september)
Two Cheeseburgers, with Everything (Dual Hamburgers)
Formaat reproductie
In the vibrant landscape of twentieth-century art, few works possess the immediate, mouth-watering charm of Claes Oldenburg’s “Two Cheesebusters, with Everything (Dual Hamburgers).” Created in 1962, this sculpture serves as a delicious intersection of Pop Art audacity and sculptural innovation. At first glance, the viewer is presented with a familiar sight: two juicy, meticulously layered cheeseburgers resting side by side. Yet, through Oldenburg’s transformative lens, these everyday objects are stripped of their disposable nature and elevated to the status of icons. The piece captures a moment of frozen abundance, where the bright reds of tomato, the vivid yellows of cheese, and the earthy browns of the bun demand attention, inviting the observer to linger on the textures of a shared cultural ritual.
The brilliance of this work lies in its ability to turn the gaze toward the commonplace. By magnifying the details of a simple meal, Oldenburg forces us to confront the beauty within the banal. For the collector or the interior designer, this piece offers more than just visual interest; it provides a conversational centerpiece that challenges the boundaries between high art and low culture. It is a work that breathes life into a room, injecting a sense of playful irony and nostalgic warmth that resonates deeply with the modern aesthetic.
To understand the visceral impact of these burgers, one must look closely at the artist's pioneering use of materials. Moving away from the rigid traditions of marble and bronze, Oldenburg embraced a much more tactile and experimental approach. The construction of “Two Cheeseburgers” is a masterclass in texture, utilizing chicken wire encased in plaster to create a robust yet strangely organic framework. This structural foundation allowed the artist to layer surfaces that mimic the succulent reality of food.
The surface is meticulously finished with burlap soaked in plaster and painted with vibrant enamels, creating a finish that feels both substantial and surprisingly soft. Every element—from the crinkled appearance of the lettuce to the smooth, heavy slices of tomato—is rendered with a deliberate thickness that defies the actual fragility of food. This technique creates a sensory illusion; one can almost feel the weight and the slight resistance of the materials. For those seeking a high-quality reproduction, it is this interplay of light and texture that defines the piece, making it an essential acquisition for those who appreciate art that engages both the eye and the imagination.
Historically, this sculpture emerged from the feverish energy of “The Store,” Oldenburg’s groundbreaking 1961 project in Manhattan. This period marked a radical shift in the art world, as artists began to reject the abstract emotionalism of previous decades in favor of the tangible symbols of American consumerism. The cheeseburger, a ubiquitous emblem of post-war prosperity and fast-paced urban life, becomes a symbol of a shared, democratic experience. There is no elitism here; there is only the universal language of hunger and consumption.
Beyond its surface-level playfulness, the work carries a deeper, more subversive meaning. By presenting these burgers as "monuments," Oldenburg mocks the grandiosity of traditional sculpture while simultaneously celebrating the vitality of the everyday. The piece embodies the spirit of Dada and Surrealism, using absurdity to question our relationship with the objects we consume. It is an invitation to find wonder in the supermarket aisle and to recognize that even the most fleeting, disposable moments of our lives are worthy of being immortalized in art.
Claes Oldenburg (1929-2022) was een titanische figuur in de 20e en 21e eeuwse beeldhouwkunst, die alledaagse objecten – vlinders, hamburgers, wasknijpers, telefoons – transformeerde in kolossale sculpturen die onze perceptie van schaal uitdaagden en tot contemplatie aanzetten. Geboren in Stockholm, Zweden, begon Oldenburgs artistieke reis met exploraties van het Surrealisme en Dada voordat hij zich vestigde als een vooraanstaande stem binnen de Pop Art beweging. Zijn collaboratieve partnerschap met Coosje van Bruggen vormde zijn creatieve visie diepgaand, resulterend in baanbrekende installaties die kunst en architectuur versmolten en wereldwijd publiek veroverden.
Oldenburgs vroege jaren werden gekenmerkt door blootstelling aan avant-gardistische bewegingen als het Surrealisme en Dada, wat zijn interesse in het bevragen van conventies en het omarmen van absurditeit stimuleerde. Hij studeerde beeldhouwkunst aan de Konsthögskolan Stockholm (Koninklijke Zweedse Academie voor Kunst), waar hij zijn technische vaardigheden aanscherpte terwijl hij tegelijkertijd een conceptuele benadering van kunst creëerde. Deze vroege training wekte een fascinatie met materialiteit – in het bijzonder zachte sculptuur – die een bepalend kenmerk van zijn oeuvre zou worden. Opmerkelijk was dat hij werd beïnvloed door Hannah Wilke’s feministische exploraties van het vrouwenlichaame en de relatie daarvan tot beeldhouwkunst.
Oldenburg revolutioneerde de sculpturale praktijk met zijn baanbrekende gebruik van zachte sculptuur, waarmee hij vormbare vormen creëerde van materialen als polyurethaanschuim en stof die traditionele opvattingen over permanentie tartten. Deze techniek stelde hem in staat om de essentie van alledaagse objecten vast te leggen – vaak weergegeven in oversized proporties – terwijl hij tegelijkertijd een gevoel van kwetsbaarheid en directheid overbracht. Zijn meest iconische werken zijn onder andere “Lipstick (Ascending)” on Caterpillar Tracks (1969), een pakkende commentaar op vrouwelijkheid en consumentencultuur, en “Spoonbridge & Cherry” (1988), een monumentaal sculptuur in opdracht van Seattle’s Olympic Sculpture Park dat de harmonieuze samensmelting van kunst en landschap belichaamt. Het werk toont een enorme lepel met een kers, een speelse, maar toch krachtige interventie in het stedelijke landschap.
Oldenburgs artistieke leven kreeg aanzienlijke impuls door zijn duurzame samenwerking met Coosje van Bruggen, met wie hij in 1953 trouwde. Samen begonnen ze aan ambitieuze architectuurprojecten – zoals het Museo Madre in Napels – en verlegden de grenzen van sculpturale experimenten. Van Bruggens invloed reikte verder dan gezamenlijke inspanningen; zij diende als Oldenburgs muze en intellectuele metgezel, vormde zijn artistieke gevoeligheden en versterkte zijn toewijding aan het verkennen van complexe thema's rond identiteit, gender en sociaal commentaar. Hun partnerschap culmineerde in een opmerkelijk oeuvre dat hun nalatenschap als een van de meest invloedrijke kunstenaarsduo’s van de tweede helft van de 20e eeuw bevestigde. Hun gezamenlijke werken waren vaak grootschalig en interactief, waardoor het publiek actief werd betrokken bij de ervaring van kunst.
De impact van Claes Oldenburg op de hedendaagse beeldhouwkunst is onmiskenbaar. Zijn bereidheid om alledaagse objecten te herdenken – vaak doordrenkt met symbolische resonantie – daagde gevestigde esthetische normen uit en ontketende dialogen over de rol van kunst bij het reflecteren en vormgeven van culturele waarden. Naast zijn sculpturale prestaties pleitte Oldenburg voor initiatieven op het gebied van publieke kunst, waarmee hij aantoonde dat kunst gemeenschappen moet betrekken en stedelijke omgevingen moet verrijken. Hij wordt gevierd als een visionaire kunstenaar die het alledaagse in buitengewone ervaringen transformeerde en zijn plaats veiligstelde onder de giganten van de moderne beeldhouwkunst, waarbij hij generaties kunstenaars inspireerde om speels experimenteren te omarmen en maatschappelijke kwesties met moed en creativiteit aan te pakken. Zijn werk blijft een bron van inspiratie en verwondering, en herinnert ons eraan dat de schoonheid en betekenis vaak verborgen liggen in de meest onverwachte hoeken van het dagelijks leven.
1929 - 2022