Painting (1900) არის Mathilde Smith-ის ყველაზე ცნობილი ნამუშწარო, რომელიც Eidsvoll-ში მდებარე Eidsvoll 1814-ში ინახება. ჩვენს კატალოგში არსებული Mathilde Smith-ის 2 ნამუშწაროსგან, წარმოგიდგენთ 2 ყველაზე პოპულარულ ნתარს, რომლებსაც კოლექციონერები და მუზეუმის სტუმრები ყველაზე ხშირად იკვირვებენ; მოცემულია თითოეული მათგანის წელი, მუზეუმი და ისტორია.
რეიტინგი დადგენილია ჩვენი პოპულარობის ქულებით, რომელიც აერთიანებს თითოეული ნამუშწარების ძიების, ნახვებისა და შეკვეთების რაოდენობას. განახლებულია ნოემბერი 2026. ამ გვერდზე წარმოდგენილი ყველა შედევრი შეგიძლიათ შეუკვეთოთ, როგორც მუზეუმის ხარისხის, ხელით შესრულებული ზეთწ후იანი რეპროდუქცია, ისე მხატვრული ბეჭდვა თქვენთვის სასურველი ზომის.
მუზეუმი, რომელიც ამ გვერდზე წარმოდგენილი მოდგმების უმეტესობას ინახავს.
| მუზეუმი | ქალაქი | Mathilde Smith შემოქმედებაలు | ამ სიიდან მოპოვებული ნახატები |
|---|---|---|---|
 Eidsvoll 1814 |
Eidsvoll | 2 | Painting, Painting |
Painting (1900)
ჩვენს კატალოგში წარმოდგენილია 2 ნამشევრი Mathilde Smith-ის შემოქმედებიდან.
მათგან უმეტესობა Eidsvoll 1814 (Eidsvoll)-ში მდებარეობს. ზემოთ მოცემულ ცხრილში მუზეუმები დალაგებულია სათითაოდ.
Painting და Painting არის 2 ნამუშწარwerksიდან ერთ-ერთი, რომელიც ამ გვერდზე Eidsvoll 1814, Eidsvoll-ის მფლობელობაშია.
დიახ. ამ გვერდზე წარმოდგენილი ყველა სურათის შეკვეთა შესაძლებელია მუზეუმის ხარისხის, ხელით შესრულებული ზეთისებრი რეპროდუქცია ან მხატვრული ბეჭდვა თქვენთვის სასურველი ზომით, სურათის საკუთარი გვერდიდან.
The landscape of 19th-century Norwegian art finds a distinct voice in the works of Mathilde Smith. Born in Oslo in 1824, she began her formal training at the Royal Drawing School in Christiania under Johannes Flintoe. By 1850, her trajectory shifted toward the rigorous academic traditions of the Düsseldorf School. Studying under Hans Gude and Johann Wilhelm Schirmer, she absorbed a specific visual language: a preference for dark palettes, meticulous detailing, and the dramatic interplay of mountains and sea. Her early output reflects this training, often leaning into the national romanticism of the era.
In 1852, a state travel scholarship allowed her to venture into the rugged terrain of Telemark. Traveling alongside Aasta Hansteen, she captured the essence of the Norwegian wilderness. This period produced works like Landskap med tjern, where the influence of her mentors meets the raw, topographical reality of the Norwegian landscape. Her compositions often integrated figures in traditional folk costumes, grounding the dramatic scenery in a specific cultural identity.
As the decades progressed, the heavy, somber tones of her youth began to recede. A significant shift occurred in the late 1860s. The shadows that once dominated her canvases gave way to a lighter, more luminous approach, reminiscent of the style of Johan Fredrik Eckersbergs. This transition was not merely a change in color, but a fundamental shift in how she perceived the atmosphere of the North.
Her later career saw her moving through several significant locations and professional milestones:
The change in her palette was noted by contemporary observers. While many sought the dark, wintry moods of the Norwegian landscape, Smith’s later works, such as Henover Hardangerfjords Vande, embraced the warmth of sunlit days. This shift toward brightness allowed her work to function as a source of light within the domestic spaces of her viewers.
Mathilde Smith remained a dedicated observer of the natural world until her death in 1882. Her ability to navigate the transition from the dark, detailed romanticism of the mid-century to the lighter, more atmospheric styles of the late 1800s marks her as a versatile figure in Norwegian art history. She was one of the few women of her time to establish a professional presence as a landscape painter, navigating the academic circles of Düsseldorf and the urban art markets of Munich. She died in Lovisenberg, leaving behind a body of work that captures the shifting light of the Norwegian landscape.