Polimata književnosti i umetnosti
Вилијам Хэзлит bio je istinski polimata, engleski esejista, dramski i književni kritičar, slikar, društveni komentator i filozof. Smatra se jednim od najvećih kritičara i esejista u istoriji engleskog jezika, pridruživši se redovima takvih velikana kao što su Samuel Džonson i Džordž Orvel. Pored svog značajnog književnog doposa, bio je priznat kao najvrsniji umetnički kritičar svog doba.
Njegovi umetnički poduhvati uključivali su rad kao putujući slikar. Primevši lekcije od svog brata Džona, portretiste, Вилијам Хэзлит je počeo da slika portrete, ponekad u stilu Rembrandta. Njegov rad je bio toliko kvalitetan da je portret njegovog oca prihvaćen za izložbu od strane Kraljevog akademije. Godine 1802. putovao je u Pariz kako bi kopirao dela starih majstora u muzeju Luvr.
Književna i filozofska stremljenja
Intelektualni život koji je vodio Вилијам Хэзлит obeležilo je duboko proučavanje raznih misiloca i objavljivanje nekoliko značajnih dela:
- Esej o principima ljudskog delovanja: Argument u korist prirodne nesebičnosti ljudskog uma (1805)
- Slobodne misli o javnim pitanjima (1806)
- Elokvencija britanskog senata (1807)
- Nova i unapređena gramatika engleskog jezika (1809)
- Table-Talk
- Likovi iz Šekspirove drame (1817)
Kao novinar, doprinosio je periodicima kao što su The Examiner, The Morning Chronicle i The Edinburgh Review. Njegovo pisanje obuhvatilo je širok spektar tema, uključujući Šekspira, Miltona, kao i razne političke i društvene kritike.
