Occultist Fernando Pessoa (1981) je najpoznatije delo umetnika Mário Cesariny, koje se nalazi u muzeju Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte u gradu Porto. Untitled (DD2CSF) (1958) i Untitled (DD2CNP) (1958) su sledeća dva dela koja svet najbolje poznaje. Od 13 dela umetnika Mário Cesariny u našem katalogu, izdvajamo ovih 13 koja kolekcionari i posetioci muzeja najčešće posmatraju, uz navođenje godine, muzeja i priče o svakom od njih.
Rangirano prema našem koeficijentu popularnosti, koji kombinuje pretrage, posete i porudžbine za svako delo. Ažurirano октобар 2026.
In the evocative realm of mid-century Portuguese Surrealism, Mário Cesariny de Vasconcelos stands as a titan of the subconscious. His 1956 masterpiece, Untitled, serves as a profound window into a dreamscape where the boundaries between reality and the fantastic dissolve entirely. At first glance, the viewer is confronted by a striking duality: two horned creatures that dominate the composition with an almost primal intensity. Positioned on opposite flanks of the…
In this work, titled Painting, we encounter a significant contribution from Mário Cesariny De Vasconcelos. Created in 1972, the piece reflects the artist's long-standing engagement with the Surrealism movement. It is a quiet moment of reflection from a period when the artist was deeply embedded in the creative currents of his time.
“I am on a very high pedestal, clap and let me go home alone,” Mário Cesariny famously remarked near the end of his life, a poignant sentiment that encapsulates the complex trajectory of this remarkable work. Painted in 1983, “Untitled” is more than just an abstract composition; it’s a distilled essence of a lifetime dedicated to surrealism, political defiance, and a profound exploration of artistic process. Born in Lisbon in…
In the evocative masterpiece “Um pouco antes da foda/ Hoje não fodemos, tá bem?”, Mário Cesariny de Vasconcelos invites the viewer into a labyrinthine world where memory and provocation collide. This complex mixed-media collage serves as much more than a mere visual assemblage; it is a profound meditation on the fragmented nature of human recollection and the enduring spirit of resistance. Through a carefully curated collection of portraits and stylized…
Četiri teme koje se najčešće pojavljuju među ovim remek-delima, sa najboljim primerom za svaku od njih.
3 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Mário Cesariny | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte |
Porto | 8 | Occultist Fernando Pessoa, Untitled, Painting |
 National Theatre and Dance Museum |
Lisbon | 4 | Untitled (DD2CSF), Untitled (DD2CNP), Untitled (DD2CSK) |
 Culturgest - Fundação Caixa Geral de Depósitos |
Lisabon | 1 | Untitled |
In this work, titled Painting, we encounter a significant contribution from Mário Cesariny De Vasconcelos. Created in 1972, the piece reflects the artist's long-standing engagement with the Surrealism…
Occultist Fernando Pessoa (1981), Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte, Porto. Sledeći su Untitled (DD2CSF) (1958) i Untitled (DD2CNP) (1958).
58 godina: Occultist Fernando Pessoa datira iz 1981, a Mário Cesariny je rođen/a 1923.
Occultist Fernando Pessoa, Untitled (DD2CSF), Untitled (DD2CNP), Untitled, Painting, Untitled, Um pouco antes da foda/ Hoje não fodemos, tá bem?, Blown figures, Untitled (DD2CSK) i Untitled (DD2CSC). Gornji rang prikazuje godinu i muzej za svako od njih.
Naš katalog sadrži 13 dela umetnika Mário Cesariny, datiranih od 1947 do 1983.
Većina njih se nalazi u Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte (Porto), National Theatre and Dance Museum (Lisbon) i Culturgest - Fundação Caixa Geral de Depósitos (Lisabon). U tabeli iznad su muzeji navedeni jedan po jedan.
U periodima 1950s: 5 od ukupno 13 dela na ovoj stranici datiraju iz tog vremena, od čega je Untitled (DD2CSF).
Najstarije delo na ovoj stranici je iz Blown figures (1947), a najnovije iz Untitled (1983).
Dreamlike composition (2), Abstract (2) i Dreamlike (2), od ukupno 13 dela na ovoj stranici.
Painting: 2 od ukupno 13 dela na ovoj stranici.
Surrealism, kao što pokazuju slike na ovoj stranici.
Occultist Fernando Pessoa, Untitled i Painting su među 8 dela na ovoj stranici koja se nalaze u Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte, Porto.
Rođen u Lisabonu, u Portugalu, 9. avgusta 1923. godine, u porodici obeleženoj i privilegijama i tihim nemirima, Mário Cesariny de Vasconcelos isplivao je kao jedan od najprepoznatljivijih glasova portugalskog surrealizma. Njegov život, neraskidivo vezan za politički pejzaž svoje nacije – naročito pod autoritarnom vlašću de Antisija de Oliveira Salazara – podstakao je buntovnog duha koji je prožimao njegovu umetnost, poeziju i, u konačnici, njegovo celo biće. Više od običnog umetnika, Cesariny je bio hroničar svog vremena, subverzivni glas koji je kroz sanlične slike i provokativne stihove izazivacija društvene norme.
Cesarinyjevo rano detinjstvo nije bilo definisano idiličnim komforom. Njegov otac, Viriato de Vasconcelos, vešt zlatar, i majka, María de las Mercedes Cesariny, Španjorka francuskog porekla, prolazili su kroz porodične nemire koji su bacali senku na njihov dom. Ova atmosfera nestabilnosti duboko je oblikovala perspektivu mladog María, podstičući osećaj otuđenosti i želju za bekstvom iz okova konvencionalnih očekivanja. U umetnosti je pronašao utehu još od malih nogu, razvijajući prirodni talenat za crtanje i slikanje – veštine koje je usavršavao uglavnom samostalno, inspirisan posetama Fondaciji Muzej Gulbenkian u Lisabonu, pravom riznici umetničkog nasleđa.
Cesarinyjevo uranjanje u pokret surrealizma počelo je oko ente 1945. ili 1946. godine, nakon otkrića dela Maurice Nadeau-a, Istorija surrealizma. Ovo ključno delo predstavilo mu je principe automatskog pisanja i sanovite slike – tehnike koje su duboko odjeknule sa njegovom buntovnom senzibilitetnošću. Brzo se pridružio rastućoj Lisabonskoj surrealističkoj grupi, predvođenoj Alexandreom O'Neillom, postajući centralna figura portugalske surrealističke scene. Ova grupa je uglavnom delovala u podzemlju, izazivajući konzervativne vrednosti Salazarevog režima kroz svoju umetnost i poeziju. Politička klima zahtevala je tajnovitost; bilo koji otvoreni izraz neslaganja mogao je dovesti do teških posledica od strane PIDE-a (portugalske tajne policije).
Period između 1960. i 1974. godine bio je posebno težak za Cesarinyja. Njegovi otvoreni stavovi, zajedno sa njegovom homo seksualnošću – što je u to vreme u Portugaliji bila tabu tema – učinili su ga metom nadzora PIDE-a. Često se nalazio na radaru policije, primoran da živi pod stalnom pretnjom i često tražeći utočište u egzilu u Velikoj Britaniji i Francuskoj. Uprkos ovim pritiscima, nastavio je da stvara, koristeći svoju umetnost kao oblik otpora – prkosnu potvrdu slobode nasuprot opresiji.
Cesarinyjev umetnički opus obuhvatao je i poeziju i slikarstvo, iako je njegov poetski rad na kraju postao šire priznat. Njegove pesme karakteriše sanlična kvaliteta, često spajajući lična iskustva sa društvenom komentarom i surrealističkim slikama. Ponavljajuće teme uključuju ljubav, slobodu i apsurd postojanja – sve posmatrano kroz prizmu kritičkog zapažanja. Naslovi poput „dobrodošli ste u Elsinore“ otkrivaju njegovu spremnost da se suoči sa neprijatnim istinama o portugalskom društvu pod Salazarevom vlašću.
Njegova slika, iako ređe izlagane od poezije, jednako su upečatljive. Umesto pridržavanja tradicionalnih tehnika slikanja, Cesariny je koristio kolaž, asamblažu i pronađene predmete kako bi stvorio slojevita, evokativna dela koja prkose lakom klasifikovanju. Svoj umetnički proces opisivao je kao kružni – gde poezija informiše slikarstvo, i obrnuto – što je svedočanstvo o međusobnoj povezanosti njegovih kreativnih poduhvata. Značajna dela uključuju „Bez naslova (DD2CNP)“ i „Nacionalni teatar i muzej plesa“, gde oba dela pokazuju njegov specifičan način korišćenja boje, teksture i simboličkih slika.
Mário Cesariny de Vasconcelos preminuo je 26. novembra 2006. godine, ostavivši za sobom bogato nasleđe pesnika i slikara koji je izazivao status quo. Njegov rad nastavlja da odjekuje kod publike i danas, nudeći dirljiv prikaz tema slobode, identiteta i složenosti ljudskog iskustva. Njegov doprinos prepoznali su platforme poput WahooArt.com, a njegova dela su deo kolekcija kao što su Nacionalni teatar i muzej plesa u Lisabonu i Rede Portuguesa de Arte Contemporânea a Norte u Portu. Cesarinyjeva umetnost ostaje vitalni deo portugalskog kulturnog nasleđa – svedočanstvo o moći kreativnosti da prevaziđe političke granice i inspiriše generacije.
