1
Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino
Rukom oslikana uljana reprodukcija od $206 36 × 28 cm
Slika koja je proslavila Henry Lørup je Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890); nalazi se u muzeju Statens Museum For Kunst, Kopenhagen. Selvportræt (1890) i Palazzo Ferrante i Cività d'Antino (1890) slede nakon njih u srcima kolekcionara i posetilaca muzeja. Od 4 dela umetnika Henry Lørup u našem katalogu, ovih 4 su najcenjenija, a svako je predstavljeno sa datumom nastanka, muzejom i onim što ga izdvaja.
Rangirano prema našem koeficijentu popularnosti, koji kombinuje pretrage, posete i porudžbine za svako delo. Ažurirano новембар 2026. Svako remek-delo na ovoj stranici može se naručiti kao ručno oslikana uljana reprodukcija muzejskog kvaliteta ili kao umetnička štampa, u dimenzijama koje odaberete.
1 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Henry Lørup | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 Statens Museum For Kunst |
Kopenhagen | 4 | Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino, Selvportræt, Palazzo Ferrante i Cività d'Antino |
Datumski remek-delca umetnika Henry Lørup obuhvataju period od svega 2 godina, od 1890 do 1891: evo najlepših dela iz svake godine.
Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890), Statens Museum For Kunst, Kopenhagen. Sledeći su Selvportræt (1890) i Palazzo Ferrante i Cività d'Antino (1890).
23 godina: Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino datira iz 1890, a Henry Lørup je rođen/a 1867.
Naš katalog sadrži 4 dela umetnika Henry Lørup, datiranih od 1890 do 1891.
Većina njih se nalazi u Statens Museum For Kunst (Kopenhagen). U tabeli iznad su muzeji navedeni jedan po jedan.
U periodima 1890: 3 od ukupno 4 dela na ovoj stranici datiraju iz tog vremena, od čega je Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino.
Najstarije delo na ovoj stranici je iz Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890), a najnovije iz Maleren Harald Holm (1891).
Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino, Selvportræt i Palazzo Ferrante i Cività d'Antino su među 4 dela na ovoj stranici koja se nalaze u Statens Museum For Kunst, Kopenhagen.
Da. Svaku sliku sa ove stranice možete naručiti kao ručno oslikano ulje na platnu muzejskog kvaliteta ili kao umetnički print, u veličini koju odaberete, direktno sa stranice te slike.
The brush moves across the canvas with a heavy, deliberate weight. In his 1891 portrait of Harald Holm, Henry Lørup strips away the distractions of color to focus on the raw presence of the subject. The scene is stark. A painter stands amidst potted plants, palette held in hand, rendered through thick impasto and a monochrome palette that emphasizes form over ornament. This is not a soft or romanticized view of the artist's life; it is a grounded, realist observation.
Lørup’s own image appears in his Selvportræt, a work created between 1882 and 1898. Here, the technique remains focused on the physical reality of the moment. The artist presents himself with a certain severity, using light and shadow to define the space around him. There is no attempt to hide the labor behind the art.
Born in 1867, Lørup operated within the late 19th-century Danish art scene, a period marked by a tension between traditional romanticism and a new, more direct way of seeing. His work often reflects this shift toward a more somber, realistic sensibility. He avoids the flamboyant for the sake of the fundamental.
His technical approach is characterized by:
Though his life was short, ending in 1898, Lørup's contributions remain held within the permanent collections of major institutions. His works, such as the portrait of Harald Holm and his own self-portrait, are part of the Statens Museum for Kunst in Copenhagen. These pieces provide a window into the social and artistic dynamics of Denmark at the close of the century, capturing a moment where the artist's identity was being renegotiated through the very act of painting.