Umetnik
Rođen/a u Merion Skver, Sjedinjene Američke Države
Rano mladost i obrazovanje
Rođena: 28. januara 1900. godine, u Merion Skveru, Pensilvanija
Roditelji: Džordž Vašington Nil (računovodja) i Alis Konkros Hartli Nil
Porodica se preselila u Kolvin, Pensilvanija, početkom 1900-ih.
Četvrta od petoro dece; rano je doživela gubitak starijeg brata, Hartlija.
Odrasla u srednjem sloju društva sa ograničenim očekivanjima prema ženama.
Završila srednju školu i preuzela administrativni posao kako bi pomogla porodici.
Noćima je pohađala časove umetnosti u Filadelfiji.
Upisala program lepih umetnosti u Školi za dizajn žena u Filadelfiji (današnji Moore College of Art & Design) 1921. godine.
Odbacila je impresionizam, prihvatajući realizam škole Ashcan pod uticajem Roberta Henrija.
ly
Dva puta je dobila priznanje za slikarstvo i primila nagradu Kern Dodge 1925. godine.
Diplomirala na Školi za dizajn žena u Filadelfiji 1925. godine.
Brak, Havana i rana karijera
Udala se za kubanskog slikara Karlosa Enriķesa 1. juna 1925. godine.
Preselila se u Havanu, na Kubi, gde ju je prihvatila kubanska avangarda.
U Havani je razvijala svoju političku svest i posvećenost jednakosti.
Izlagala je sa suprugom na XII Salonu lepih umetnosti (Salon des Bellas Artes) 1927. godine, zajedno sa istaknutim kubanskim umetnicima kao što su Eduardo Abela i Marcelo Pogolotti.
Imala je svoju prvu samostalnu izložbu u Havani (datum nije potvrđen).
Kćerka Santilana rođena je 1926. godine, ali je tragično umrla od difterije naredne godine.
Povratak u Sjedinjene Američke Države i lične borbe
Vratila se u Sjedinjente Američke Države sa svojom drugom ćerkom, Izabelom Lilijan (Isabetom), 1927. godine.
Karlos Enriķes je otišao na Kubu, odvozeći Isabetu sa sobom.
Doživela je nervni slom i pokušala samoubistvo nakon ovih gubitaka.
Hospitalizovana je i smeštena na odeljenje za samoubistvo Opšte bolnice u Filadelfiji.
Vratila se u roditeljsku kuću nakon što je 1931. godine proglašena stabilnom.
Kasnije veze su bile burne, što je rezultiralo rođenjem još dvoje dece.
Umetnički stil i glavne teme
Stil: Ekspresionistička upotreba linije i boje; psihološka oštrina; emocionalni intenzitet.
Tema: Prvenstveno portreti prijatelja, porodice, ljubavnika, pesnika, umetnika i nepoznatih ljudi.
Motivi: Majčinstvo, gubitak, anksioznost, ljudska sudbina, društvena kritika.
Značajna dela uključuju "Well Baby Clinic", mračan prikaz majki i beba u porodilištu.
Njeni portreti su često izazivali tradicionalne prikaze žena, koristeći ženski pogled kako bi ilustrovala njihovu svest o predmetovanju.
Priznanja i nasleđe
U početku je bila zanemarena tokom uspona apstraktnog ekspresionizma.
Ostvarila je značajno kritičko priznanje 1970-ih godina.
Dobila je nagradu Nacionalnog ženskog kauzusa za umetnost od predsednika Džimija Kartera 1979. godine.
Bari Voker, kustos Muzeja lepih umetnosti u Hjustonu, nazvao ju je "jednom od najvećih portretista 20. veka".
Retrospektivnu izložbu njenih radova organizovao je Muzej lepih umetnosti u Hjustonu 2010. godine.
Njeno delo se i dalje slavi zbog svoje iskrenosti, psihološke dubine i moćnih prikaza ljudskog iskustva.
Preminula: 13. oktobra 1984. godine.
