Najsłynniejszym obrazem Nathaniel Plimer jest Portrait of a Woman (1795), znajdujący się w Cleveland Museum of Art w Cleveland. Wraz z Portrait of a Man (1795) i Portrait of Miss Bradley (1800) tworzy to zestaw trzech dzieł, które zna każdy. Nasz katalog zawiera 4 dzieł autorstwa Nathaniel Plimer; poniższych 4 to te, na które świat patrzy najczęściej – każde z podaniem roku powstania, muzeum, w którym się znajduje, oraz uzasadnieniem jego znaczenia.
Ranking oparty na naszym wskaźniku popularności, który łączy liczbę wyszukiwań, wizyt oraz zamówień dla każdego dzieła. Aktualizacja: Listopad 2026. Każde arcydzieło na tej stronie można zamówić jako ręcznie malowaną reprodukcję olejną o jakości muzealnej lub jako wysokiej jakości wydruk artystyczny, w wybranym przez Ciebie rozmiarze.
3 muzeów, w których znajduje się najwięcej obrazów z tej strony.
| Muzea | Miasto | Dzieła artysty Nathaniel Plimer | Obrazy z tej listy |
|---|---|---|---|
 Cleveland Museum of Art |
Cleveland | 2 | Portrait of a Woman, Portrait of a Man |
 Musée Cognacq-Jay |
Paryż | 1 | Portrait of Miss Bradley |
 Yale Center for British Art |
New Haven | 1 | Portrait of a Lady |
Nathaniel Plimer tworzył tylko przez 6 lat, od 1795 do 1800. Oto krótka historia tej kariery, rok po roku, poprzez jego najsłynniejsze obrazy.
Portrait of a Woman (1795), Cleveland Museum of Art, Cleveland. Następnie pojawiają się Portrait of a Man (1795) oraz Portrait of Miss Bradley (1800).
38 lat: Portrait of a Woman pochodzi z 1795, a Nathaniel Plimer urodził(a) się w 1757.
Nasz katalog obejmuje 4 dzieł autorstwa Nathaniel Plimer, datowanych od 1795 do 1800.
Większość z nich znajduje się w Cleveland Museum of Art (Cleveland), Musée Cognacq-Jay (Paryż) i Yale Center for British Art (New Haven). Powyższa tabela zawiera listę muzeów po kolei.
W okresie 1795: 2 z 4 dzieł na tej stronie pochodzi z tego czasu, w tym Portrait of a Woman.
Najwcześniejszy na tej stronie to Portrait of a Woman (1795), najpóźniejszy Portrait of Miss Bradley (1800).
Portrait of a Woman i Portrait of a Man to jedne z 2 dzieł na tej stronie znajdujących się w zbiorach Cleveland Museum of Art, Cleveland.
Tak. Każdy obraz na tej stronie można zamówić jako ręcznie malowaną reprodukcję olejną o jakości muzealnej lub jako wysokiej jakości wydruk artystyczny w wybranym przez Ciebie rozmiarze, bezpośrednio ze strony danego dzieła.
Nathaniel Plimer był angielskim malarzem portretów miniaturowych, którego życiowa ścieżka znacząco odbiegała od pierwotnego wykształcenia zawodowego. Urodzony w 1757 roku w Wellington w hrabstwie Shropshire w Anglii, wkroczył w świat zdefiniowany przez mechaniczną precyzję. Był synem zegarmistrza imieniem Nathaniel oraz jego żony, Mary Elizabeth, znanej również jako Eliza. To domowe otoczenie zapewniło mu fundament technicznej dyscypliny, która w późniejszych latach przełożyła się na niezwykłą delikatność jego ręki w malarstwie portretowym.
Wczesne lata życia Plimera naznaczone były odejściem od rodzinnego rzemiosła. Podobnie jak jego brat Andrew, został pierwotnie wyszkolony na zegarmistrza. Ta wczesna nauka skomplikowanych mechanizmów małych, szczegółowych przedmiotów okazała się istotnym zapowiedzią jego późniejszej kariery. Precyzja wymagana przy składaniu czasomierzy znalazła nowe, artystyczne wyrazienie, gdy artysta zwrócił swoją uwagę na mikroskopijną skalę portretu miniaturowego.
Urodzony w Wellington w hrabstwie Shropshire, jako syn zegarmistrza Nathanaela i jego żony, Mary Elizabeth, Nathaniel Plimer spędził swoje wczesne lata w cieniu precyzji, jaką narzucał zawód jego ojca. Pierwotnie miał podążyć rodzinną ścieżką, rozpoczynając naukę zawodu zegarmistrza u boku swojego brata, Andrew. Jednak surowe ramy warsztatu okazały się dla braci zbyt ciasne. W gwałtownym akcie buntu przeciwko domowym obowiązkom, uciekli z domu, spędzając ponad dwa lata na wędrówce przez Walię i zachodnią część Anglii w towarzystwie cygańskiej trupy.
Ten czas tułaczki ostatecznie ustąpił miejsca bardziej uporządkowanym poszukiwaniom sztuki w Londynie. Zanim Plimer odnalazł swoje miejsce jako malarz, służył jako kamerdyner u emaliera Henry'ego Bone'a. Bliskość z tym rzemiosłem okazała się przełomowa; ostatecznie został uczniem Bone'a, poznając subtelne umiejętności techniczne niezbędne do tworzenia emalii. To właśnie to fundamenty oparte na drobiazgowej, precyzyjnej pracy miały później zdefiniować jego unikalne podejście do portretu miniaturowego.
Ostatni etap jego formalnej edukacji przyniósł odejście od mechanicznej precyzji emalierstwa w stronę płynnej gracji rysunku. Dołączył do brata w pracowni Richarda Coswaya, gdzie obaj bracia wspólnie zgłębiali sztukę rysowania. To wyrafinowane szkolenie zapewniło mu niezbędną biegłość w karierze poświęconej utrwalaniu podobizn ówczesnych postaci na niezwykle małą skalę.
Po osiedeniu się w Londynie w 1781 roku, Nathaniel Plimer zdołał wypracować swoją pozycję w niezwykle konkurencyjnych kręgach angielskiej stolicy. Jego status zawodowy został ugruntowany dzięki wieloletniej relacji z Royal Academy, gdzie wystawiał swoje prace nieprzerwanie od 1787 aż do 1815 roku. W tym czasie zaprezentował Akademii dwadzieścia sześć dzieł, stając się istotnym wkładem w nieustanny rozwój gatunku portretu miniaturowego, który dominował w sztuce pod koniec osiemnastego i na początku dziewiętnastego wieku.
Choć jego życie artystyczne było nierozerwalnie związane z Londynem, nie było ono pozbawione geograficznych wędrówek. W latach 1804–1814 artysta spędził niemal dekadę, mieszkając w Edynburgu w Szkocji. Ten czas spędzony na północy stanowił swoiste oderwanie od jego dotychczasowego, londyńskiego otoczenia, zanim powrócił on do stolicy, by spędzić tam ostatnie lata swojego życia.
Sława, jaką cieszył się Nathaniel Plimer, opiera się w dużej mierze na jego niezwykłej zdolności do utrwalania podobieństwa w intymnych, niemal mikroskopijnych ramach miniatury. Jego techniczna precyzja objawiała się najpełniej w mistrzowskim operowaniu światłem i cieniem; artysta wykorzystywał subtelną technikę pointylizmu, aby zdefiniować kontury twarzy, nakładając pojedyncze kropki farby w celu oddania detali dolnych rzęs. To niezwykle skrupulatne podejście pozwalało mu osiągnąć niemal namacalną obecność postaci, nawet na tak znikomym formacie. Jego Portrait of a Man, datowany na około 1795 rok, stanowi doskonałe świadectwo tej kontrolowanej aplikacji pigmentu, która służyła budowaniu głębi oraz wyrazistego charakteru portretowanej osoby.
Artysta ten z wielką biegłością pracował również na kości słoniowej – medium, które wymagało od twórcy nie tylko ogromnej cierpliwości, ale i nieskazitelnie pewnej ręki. Przykładem takiego kunsztu jest miniatura przedstawiająca starszą damę, uważaną za Lady Elizabeth Drummond, powstała około 1786 roku. Dzieło to, mierzące zaledwie 57 mm wysokości i 44 mm szerokości, idealnie obrazuje skalę, w której operował Nathaniel Plimer. Tak drobne obiekty wymagały specyficznego rodzaju skupienia, przekształcając zwykłe podobieństwo w prywatny, dotykowy przedmiot służący jako intymna pamiątka.