wczesne lata i edukacja
Judith Jans Leyster, pionierka wśród malarek, przyszła na świat w lipcu 1609 roku w holenderskim Haarlemie. Była ósmym dzieckiem Jana Willemsza Leystera, tkacza, który z czasem został piwowarem. Choć szczegóły jej edukacji nie zostały w pełni udokumentowane, przypuszcza się, że sztuki malowania uczyła się u Frans Pietersz de Grebber, szanowanego artysty prowadzącego warsztat w Haarlemie.
kariera artystyczna
Pierwsze znane podpisane dzieła Leyster, takie jak
Serenada oraz
Jolly Topper, datowane są na rok 1629, kiedy artystka miała zaledwie dwadzieścia lat. Już w 1633 roku została przyjęta do cechu św. Łukasza w Haarlemie, stając się jedną z pierwszych kobiet, które uzyskały członkostwo w tej prestiżowej organizacji.
wybitne dzieła i współpraca
W bogatym dorobku Leyster odnajdujemy dzieła o niezwykłej sile wyrazu:
- Autoportret (ok. 1633), znajdujący się obecnie w National Gallery of Art w Waszyngtonie, który mógł służyć jako jej dzieło prezentacyjne przed cechem;
- dwie ilustracje do książki o tulipanach z 1643 roku, które ukazują jej niezwykłą wszechstronność;
- portret z 1652 roku oraz martwą naturę z 1654 roku, odkryte w prywatnej kolekcji dopiero w XXI wieku, co stanowi dowód na jej nieprzemijający kunszt.
Współpraca z Janem Miense Molenaerem: W 1636 roku Leyster poślubiła Jana Miense Molenaera, artystę o jeszcze większej liczbie dzieł. Wspólnie prowadzili pracownię w Haarlemie i wychowali pięcioro dzieci.
dziedzictwo i ponowne odkrycie
Mimo wysokiego uznania wśród współczesnych, twórczość Leyster po jej śmierci w 1660 roku niemal całkowicie popadła w zapomnienie. Dopiero rok 1893 przynił jej ponowne odkrycie przez badaczy, którzy zaczęli prawidłowo przypisywać jej dzieła. Dziś jej malarstwo jest uznawane za jeden z najistotniejszych wkładów w epokę holenderskiego Złotego Wieku.
podsumowanie
Pionierska kariera Judith Jans Leyster jako malarki w siedemnastowiecznych Niderlandach pozostawiła niezatarty ślad w historii sztuki. Jej ponowne odkrycie i dzisiejsze uznanie stanowią świadectwo jej trwałego talentu oraz ewolucji postrzegania kobiet w świecie sztuki.
Nazwa muzeum: National Gallery of Art, Waszyngton, D.C.
