Kies een stemming en de kamer zelf antwoordt — het licht koelt of warmt op, de sfeer verandert van tempo, en alleen de werken die dat gevoel belichamen, treden naar voren uit de duisternis. De rest verdwijnt in de schaduw.
Een Nederlandse Meester van de Renaissance-transitie Jan Mostaert, een naam die zachtjes weerklinkt door de annalen van de 16e-eeuwse Nederlandse kunst, neemt een fascinerende positie in als een brug tussen de laatmiddeleeuwse tradities en de opkomende vernieuwingen van de Renaissance. Geboren rond 1475 in Haarlem – hoewel de exacte details moeilijk te achterhalen zijn – kwam hij naar voren tijdens een periode van grote artistieke ferm
entatie binnen de Nederlanden. Hoewel biografische verslagen vaak gekleurd zijn door de herinneringen van Karel van Mander, een latere kunsthistoricus wiens betrouwbaarheid onderwerp van debat is, is de impact van Mostaert op de portretkunst en religieuze schilderkunst onmiskenbaar. Hij kopieerde niet louter bestaande stijlen; hij synthetiseerde ze, waarbij hij invloeden absorbeerde van eerdere Haarlemse meesters zoals Geertgen tot Sin…