Kunstenaar
Geboren in Barletta, Italie
Giuseppe De Nittis: Bridging Salon Art and Impressionism
Giuseppe De Nittis (Barletta, 25 februari 1846 - Saint-Germain-en-Laye, 12 augustus 1884) was een Italiaanse kunstschilder. Hij wordt gerekend tot het impressionisme. Zijn werk mengt de stijl van Salon kunst en Impressionisme, waardoor hij een belangrijke figuur werd in de ontwikkeling van zowel Italiaanse als Europese kunst aan het einde van de 19e eeuw.
Geboren en Jeugd
De Nittis werd geboren in Barletta, gelegen aan de Adriatische kust, waar hij woonde met zijn familie in het meest welvarende deel van de stad nabij het kruispunt van Corso Vittorio Emanuele en Corso Garibaldi, vlakbij de geboorteplaats van een andere bekende kunstenaar en tijdgenoot, Geremia Discanno. Zijn vader, Raffaele, was een rijke grondbezitter die zijn zoon kon laten studeren onder Giovanni Battista Calò, die ook andere bekende Barlettan schilders begeleidde, waaronder Vincenzo De Stefano, Giuseppe Gabbiani en Raffaele Girondi.
Nadat hij wegens opstandigheid van de opleiding was verwijderd, legde hij zich toe op het plein air schilderen in Portici en exposeerde in 1864 voor het eerst enkele werken in de ‘Neapolitan Promotrice’. Hij kwam in contact met kunstenaars van de Macchiaioli te Florence en raakte bevriend met Telemaco Signorini.
Studie en Opleiding
Hij studeerde privé schilderen met Vincenzo Petrocelli. Zijn studie aan het Reale Instituto di Belle Arti in Napels gaf hem toegang tot een hoog niveau van kunstzinnigheid en technische kennis, wat essentieel bleek voor zijn latere ontwikkeling als kunstenaar. Hij werd echter verwijderd uit de opleiding vanwege zijn publieke oppositie tegen de Bourbon monarchie en steun voor de eenwording van Italië.
Hij verhuisde naar Parijs in 1867 en ging in de leer bij Jean-Léon Gérôme, waarbij hij kennisnam van klassieke kunsttechnieken en composities. Zijn verblijf bij Goupil verzekerde hem lucratieve opdrachten voor zijn werk.
Hij woonde tussen 1870 en 1872 weer enige tijd in Italië, waar hij onder meer enkele gezichten op de Vesuvius schilderde. Een reis naar Londen gaf hem inspiratie voor een aantal impressionistische stadscapes.
De Salonperiode en Impressionisme
Hij had veel succes met exposities in de salon, onder andere met zijn Che freddo! (It's So Cold!) in 1874. Zijn werk werd een belangrijke stimulans voor het impressionistische beweging. Hij nam deel aan de Eerste tentoonstelling van de Impressionisten, gehouden bij Nadar’s, waar hij kennismaakte met Edgar Degas en andere prominente kunstenaars uit Parijs.
Hij ontwikkelde een stijl die gekenmerkt werd door het gebruik van losse penseelstreken en het belang van licht en kleur. Zijn werken zijn vaak gedreven door een intense emotionele ervaring en een poging om de natuurlijke wereld op een authentieke manier weer te geven.
Hij verkreeg internationale erkenning voor zijn kunst, en werd bekroond met een gouden medaille bij de Exposition Universelle van 1878. Hij ontving ook de Légion d’honneur voor zijn artistieke bijdrage aan het Italiaanse culturele leven.
Late Werkzaamheden en Erfgoed
Hij bleef actief als kunstenaar tot zijn dood in 1884, waarbij hij zich vooral richtte op pastelschilderkunst. Zijn gebruik van pastel gaf hem een unieke manier om licht en kleur te gebruiken, waardoor hij prachtige werken kon produceren die nog steeds worden gewaardeerd door kunsthistorici en verzamelaars wereldwijd. Zijn stijl heeft een belangrijke invloed gehad op vele latere kunstenaars, waaronder onder andere impressionisten en Macchiaioli. Een aantal zijn bekende werken zijn onder andere Races at Auteuil, Portrait of Madame de Florian by Giovanni Boldini en Landscape with Cows. Zijn werk wordt nu tentoongesteld in verschillende musea, waaronder het Museo Civico Giovanni Fattori in Livorno en het Palazzo Reale di Napoli.
De Nittis’ nalatenschap leeft voort in het werk van andere kunstenaars die zijn stijl hebben overgenomen. Zijn aandacht voor licht en kleur heeft een blijvende impact gehad op de ontwikkeling van Europese kunst.
