ავტორი
დაბადებული კოდი, აშშ
პოლ ჯექსონ პოლკი: რევოლუციონერი ფერწერაში
ჯექსონ პოლკი, რომელიც 1912 წლის 28 იანვარს, ქოდიში, ვოიომინგში დაიბადა, უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ ამერიკელი მხატარი; იგი ხელოვნების სამყაროში მომხდარი სეისმური ცვლილება იყო. მისი ცხოვრება, რომელიც შეოღმა როგორც შემოქმედებითმა ბრწყინვალებამ, ისე პირადმა ტანჯვამ, დასრულდა ფერწერის რევოლუციური მიდგომით, რომელიც დღესაც ატყვევებს და გამოწვევას უსვამს მაყურებელს. დასავლეთის ვრცელი ვაკეებიდან ნიუ-იორკის დინამიკურ სტუდიებამდე, პოლკის გზა ინოვაციის სულისკვეთებასა და მხატვრული თვითგამოხატვის დაუღალავ ძიებას განასახიერებს.
პოლკის ადრეული წლები ნომადური ცხოვრებით იყო ფორმირებული, რაც მისი ოჯახის ხშირი გადაადგილებებით კალიფორნიაში, არიზონასა და, საბოლოოდ, ლოს-ანჯელესში დასახლებით გამოიხატა. მან ისწავლა Manual Arts High School-ში, თუმცა დისკრედიტებული ქცევის გამო expelled გახდა, რამაც, შესაძლოა, კიდევ უფრო გაამძაფრა მისი ამბოხებული სული. მისი ფორმალური სახელოვნებო განათლება ნიუ-იორკის Art Students League-ში დაიწყო, სადაც თომას ჰარტ ბენტონის სტუდენტად იმუშავა — რეგიონალისტი მხატვრის, რომლის გავლენამაც, მიუხედავად წარმავალობისა, პოლკში რიტმისა და დინამიზმის განცდა დათესა. ამ პერიოდმა მას ასევე გააცნო მზარდი სურრეალისტური მოძრაობა და ხელოვნების სამყესში მიმოფანტული რადიკალური იდეები.
ადრეული გავლენები: ამერიკის დასავლეთის მკაცრი ლანდშაფტები, ბენტონის დინამიკური ფუნჯის დარტყმები და მექსიკელი მურალისტების, მაგალითად დავიდ ალფარო სიკეროს ექსპერიმენტული ტექნიკა ღრმად იმოქმედა მისი განვითარებადი სტილის પર.
WPA წლები: 1930-იან წლებში ფედერალურ ხელოვნების პროექტთან (Federal Arts Project) მუშაობამ პოლკს მოთოვა ფასდაუდებელი გამოცდილება და ფართო აუდიტორიაზე წვდომა, თუმცა ის ხშირად ეწინააღმდეგებოდა პროექტის შეზღუდვებს.
„წვეთოვანი“ ფერწერის აღმოჩენა
პოლკის ყველაზე მნიშვნელოვანი წვლილი ხელოვნების ისტორიაში 1947 წელს დაფიქსირდა, რამაც ტრადიციული ფერწერის ტექნიკისგან დრამატული გადახვევა მოახდინა. მან დაიწყო ექსპერიმენტები სითხე ენამელის ფერწერის დასასხმელად და დასხურებისთვის სტუდიის იატაკზე გაშლილ უზარმაზარ ტილოებზე — სივრცეში, რომელსაც ის თავის მეუღლეს, ლი კრასნერს უზიარებდა ლონგ-აილენდზე, სპრინგსში. ეს პროცესი, რომელიც კრიტიკოსებმა „წვეთოვან“ ან „ექშენ“ (action) ფერწერად მოიხსენიეს, რევოლუციური იყო, რადგან მან უარყო ესელისა და ფუნჯის, როგორც ძირითად ინსტრუმენტების, გამოყენება და მიიღო შემთხვევითობა, გრავიტაცია და მხატვრის ფიზიკური ჩართულობა მასალებთან.
„მე არ მაშინებს ცვლილებების შეტანა, გამოსახულების განადგურება და ა.შ., რადგან ნახატს საკუთარი სიცოცხლე აქვს,“ — აცხადებდა პოლკი თავის ცნობილ ფრაზაში. ეს ფილოსოფია ხაზს უსვამდა მის რწმენას, რომ ნახატი ორგანულად უნდა წარმოიშვებოდეს შემოქმედებითი აქტისგან. მისი ტექნიკა მოიცავდა გამათხელებული ენამელის ფერწერის გამოყენებას, რომელიც ხშირად სინთეტიკურ ფისთან იყო შერეული, და მათ დატანას სხვადასხვა მეთოდით — დასხმით, წვეთებით, სროლით და ს syringe-ების გამოყენებითაც კი — რაც ტილოს მთელ ზედაპირზე ფერისა და ტექსტურის რთულ ქსოვილს ქმნიდა. შედეგად მიღებული ნამუშევრები, როგორიცაა Number 1, 1948 (ხშირად ცნობილი როგორც „ლავენდერული ბურუსი“), არაფერს ჰგავდა მანამდე ნანახს და გამოწვევას უსვამდა რეპრეზენტაციისა და კომპოზიციის ტრადიციულ წარმოდგენებს.
ძირითადი ტექნიკა: პოლკი იყენებდა მრავალფეროვან ინსტრუმენტებს — ჯოხებს, ფუნჯებს, ტილოს ნაგლეჯებს და საკუთარ სხეულსაც კი — ფერწერის სამართავად.
menyelвანი (All-Over) კომპოზიცია: მისი ნახატები, როგორც წესი, აღჭურვილი იყო „all-over“ კომპოზიციით, რაც ნიშნავს, რომ ტილოზე არ არსებობდა ერთი_, დომინანტური ფოკუსური წერტილი; ნაცვლად ამისა, მთელი ზედაპირი განიხილებოდა როგორც ფერისა და ტექსტურის ერთიანი ველი.
აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმი და აღიარება
პოლკის გარდამტეხმა ნამუშევრებმა სწრაფად მოიპოვეს აღიარება აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის მზარდ მოძრაობაში, რომელიც ნიუ-იორკში 1940-იანების ბოლოს ჩამოყალიბდა. მარკ როთკოსა და ვილემ დე კუნინგის მსგავსად, პოლკმა შეფასო მხატვრული თვითგამოხსნადობის საზღვრები და გამოიკვლია ემოციის, ცნობიერებისა და ქვეცნობიერის თემები.
მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად მას სკეპტიციზმითა და კრიტიკით შეხვდნენ — ზოგიერთი კრიტიკოსი მის ნამუშევრებს ქაოსურს უწოდებდა — პოლკის გავლენა 1950-იან წლებში სტაბილურად იზრდებოდა. თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმმა (MoMA) გადამწყვეტი როლი შეასრულა მისი შემოქმედების მხარდაჭერაში, 1948 და 1956 წლებში მისი ნახატების გამოფენით და რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნამუშევრის თავის კოლექციაში შეძენით. პეგი გუგენჰაიმმა, ცნობილმა ხელოვნების დილერმა და კოლექციონერმა, ასევე აღიარა პოლკის გენიალურობა და ხელი შეუწყო მისი კარიერის პოპულარიზაციას.
უნ
კრიტიკული რეცეფცია: ადრეული კრიტიკოსები პოლკის ნამუშევრებს ხშირად ფორმისა თუ შინაარსის არქონით აფასებდნენ.
დამატებითი რესურსები:
ჯექსონ პოლკის ვებგვერდი: https://www.jackson-pollock.org/
მუზეუმი
გამოფენილია კანბერა, აუסטרליה
აუסטרლიის იდენტობის ფანჯარა: ეროვნული პორტრეტების გალერეა
კანბერის ეროვნული პორტრეტების გალერეა წარმოადგენს უნიკალურ მოწმობას აუסטרლიის მხატვრულ მემკვიდრეობაზე და მისი მუდმივი დატკვნილება ძლიერი ფიგურების არსის დაფიქსირებით. 1998 წელს დაარსებული, ის მხოლოდ ნახატების საგანგურნი არ არის; ეს არის აუסטרლიის ისტორიის, კულტურისა და საზოგადოებრივი წინსვლის ფრთხილად შეკრული ქრონიკა — რომელიც წარმოვადგენს პორტრეტის ძლიერი საშუალებით. განლაგებული კანბერის კულტურულ უბანში, აუסטרლიის ეროვნული ბიბლიოთეკასთან გვერდით, გალერეა განასახიერებს ხელმისაწვდომობის ვალდებულებას და აღნიშნავს ერის მხატვრულ სულს.
მემკვიდრეობა, რომელიც აღიარებით არის გამყარებული:
ამ مؤسساتის წარმოშობა დაკავშირებულია აუסטרლიელების აღნიშვნის მზარდი ინტერესთან, რომლებმაც ქვეყნის ნარატივი ჩამოაყალიბეს. 1992 წლის „არაჩვეულებრივი აუსტრალიელები“ გამოფენამ გამოიწვია საზოგადოებრივი მხარდაჭერა და გააღვიძა ამბიცია სპეციალური გალერეის დაარსებისკენ, რის შედეგადაც პროექტი მთელი ათწლეულის განმავლობაში მოიმატა.
ძველი პარლამენტის სახლიდან თანამედროვე ბრწყინვალებამდე:
თავდაპირველად განთავსებული იყო ძვირფასი ძველ პარლამენტის შენობაში — შენობა, რომელიც აუסטרლიის პოლიტიკური ისტორიითაა გაჯერებული — გალერეამ 2008 წელს გადავიდა თავის ამჟამინდელ შთამბეჭდავ კედელზე, კინგエდვარდ ტერასზე. ჯონსონ პილტონ უოკერმა დაგეგმა ეს თანამედროვე სივრცე, რომელიც პრიორიტეტს ანიჭებს ბუნებრივ ნათებას და გეომეტრიულ ფორმებს, რაც ასახავს განზრახებულ კავშირს კანბერის ლანდშაფტის ხედებთან.
다양ური მხატვრული გამოხატულებების აღნიშვნა
გალერეის კოლექცია არ არის შემოფარგლული ტრადიციული ზეთოვანი ნახატებით; ის მოიცავს ხელოვნების უშესாதარო სპექტრს. ფოტოგრაფია დომინირებს, დოკუმენტირებს აუსტრალიელებს საზოგადოების ყველა შრედან — პიონერული მეცნიერები და მწერლები დაწყებული ცნობილი მუსიკოსები და სპორტული ხატებით დამთავრებული. ამ ფოტოპორტრეტებთან ერთად არის ბრწყინვალე ტილოები, რომლებიც გამოსახავენ ისეთ მხატვრებს, როგორიცაა დობელი და კვინი, აღბეჭდილი են მათი თემები საოცარი სიფრთხილით და დეტალიზმით. გარდა ამისა, ინოვაციური ტექსტილის პორტრეტები გვთავაზობს არატრადიციულ მიდგომას მსგავსების გამოსახატად და ნარატივების გადასაცემად, რაც აჩვენებს მხატვრულ ხედვის სიგანეს აუסטרლიის ხელოვნების ისტორიაში.
შენიშნული გამოფენები და პრესტიჟული ჯილდოები
პორტრეტის უნარების აღიარება გადამწყვეტია გალერეის მისიაში. ისეთი პრესტიჟული პრიზების მასპინძლობა, როგორიცაა ეროვნული ფოტოგრაფიული პორტრეტის პრიზი და დარლინგის პორტრეტის პრიზი, ამაღლებს მის სტატუსს გლობალურ ხელოვნურ საზოგადოებაში, იზიდავს მხატვრებს კონტინენტებისგან და ხელს უწყობს კრიტიკულ დიალოგს წარმომადგენლობისა და იდენტობაზე. ეს გამოფენები წარმოადგენს არა მხოლოდ მხატვრულ ნიჭის საგამოფენო პლატფორმებს, არამედ აუסטרლიის ღირებულებებისა და მისწრაფებების რეფლექსიის კატალიზატორებს.
არქიტექტურული ჰარმonia და სივრცე
თავად გალერეის შენობა არის არქიტექტურული დიზაინის შედევრი — განზრახული პასუხი კანბერის ურბანულ ლანდშაფტზე. ჯონსონ პილტონ უოკერი დახელოვნებულად აერთიანებს გეომეტრიულ ელემენტებს, რომლებიც ასახავს უბნის გარშემო არსებულ ძირითად ხედებს, ქმნის ვიზუალურ დიალოგს შიდა სივრცესა და გარე გარემოს შორის. მგზავრები გადადიან ურთიერთკავშირებული სივრცეების თანმიმდევრობით შესასვლელი ეზოდან ფოიეში, თითოეული ბანა მოწესრიგებულ ბუნებრივ შუქზე — ეს არის დაფიქრებული გათვალისწინება საყურებელი გამოცდილების გასაუმჯობესებლად და დაფიქრებისთვის ხელშესახები გარემოს შესაქმნელად განთავსებული ნამუშევრების ფონზე.
უნიკალური აქცენტი: აუსტრალიური ხასიათის დაფიქსირება
საბოლოო ჯამში, რაც განსაკუთრებს ეროვნულ პორტრეტების გალერეას არის მისი უდარდელი ერთგულება აუსტრალიელების გამოსახატად — მათი მიღწევები, მათი ბრძოლები და მათი მრავალმხრივი პიროვნებები. ეს არის ადგილი, სადაც ისტორია ცოცხლდება ვიზუალურ ხელოვნებით, მოუწოდებს აუდიტორიას ჩაერთოს მდგრადობის, ინოვაციისა და კულტურული სიმდიდრის ისტორიებში. ამ კანბერის ღირშეს ნიშნულში ვიზიტი გვთავაზობს უნიკალურ შესაძლებლობას ჩაძირვა აუსტრალიის მხატვრულ სულში.
