Mercurius

ავტორი

ჰენდრიკ გოლციუსი

დაბადებული Braunschweig, Italy

ადრეული ცხოვრება და სწავლება

ჰენდრიკ გოლციუსი, გერმანიაში დაბადებული ჰოლანდიელი გრავერი, ნატურატორი და ფერწერელი, 1558 წლის იანვარში ან თებერვალში დაიბადა. იგი ადრეული ბაროკოს ეპოქის, ანუ ჩრდილოეთ მანერიზმის ერთ-ერთი უმთავრესী ჰოლანდიელი ოსტატი იყო, რომელიც თავისი დახვეწილი ტექნიკითა და კომპოზიციების „სავსეებადობით“ იყო აღიარებული. ა. ჰაიატ მაიერის თქმით, გოლციუსი „იყო ბოლო პროფესიონალი გრავერი, რომელიც ხატავდა კარგი ფერწერის ავტორიტეტით და ბოლო, ვინც ბევრ გამოსახულებას ქმნიდა სხვებისათვის ასაკლდებად“. როდესაც სამი წლის გახდა, მისი ოჯახი დუისბურგში გადავიდა. მამამისთან ერთად შუშაზე ფერწერის შესწავლის შემდეგ, მან გრავირების ხელოვნება ჰოლანდიელ პოლიმატ დირკ ვოლკერტსზუნ კორნჰერტსწავლა.

კარიერა ხელოვნებაში

1577 წელს გოლციუსი კორნჰერტთან ერთად ჰარლემში, ჰოლანდიის რესპუბლიკაში გადავიდა, სადაც მთელი ცხოვრება დარჩა. იგი ასევე ფილიპ გალეს მიერ იყო დაქირავებული ლუკრეციას ისტორიის გრავირული ნაკრების შესასრულებლად. ბავშვობაში მომხდარი ტრაგედიის შედეგად, ცეცხლისგან დაზიანებული მარჯვენა თამასთი, საბედისწეროდ, განსაკადგარი აღმოჩნდა გრავირების ხელსაწყოს, ბურინის, დასაჭერად. ამ უნიკალურმა ფიზიკურმა მახასიათებელმა მას საშუალება მისცა, დაემსახურებინა ხაზის დინამიკური და მძლავრი ტანძნობა, რამაც მისი გრავირებები განსაკუთრებით გამორჩეული გახადა. ჰენდრიკ გოლციუსმა უპრეცედენტო სიმაღლეზე აყვანიდა „გაზრდილი ხაზის“ (swelling line) გამოყენებას, სადაც ბურინის მეშვეობით ხაზები სქელდება ან თხელდება, რაც დისტანციიდან ტონალური ეფექტის შექმნას უწყობს ხელს.

ტექნიკა და სტილი

გოლციუსი იყო „წერტილოვანი და ალმაზისებრი“ (dot and lozenge) ტექნიკის პიონერი, რომლის დროსაც გადაკვეთილი ხაზებით შექმნილ ალმაზისებრ სივრცეებში წერტილები თავსდება ტონალური ჩრდილების კიდევ უფრო დახვეწილად გამოსატანად. ამბობენ, რომ მისი ბურინით მუშაობის ოსტატობა დიუტერს უდრისდა, მან ასევე შექმნა ბართლომეუს სპრანგერის ფერწერის გრავირებები, რითაც გაზარდა როგორც ამ უკანასკნელის, ისე საკუთარი სახელი. გოლციუსმა ფერწერაში მუშაობა ორმოცდაორ წლამდე დაიწყო; მისი ზოგიერთი ნამუშევარი ვენაშია წარმოდგენილი. მან ასევე შექმნა რამდენიმე ქიაროსკურო სტილის ხის გრავირება.

საყოველთაო კოლექციები და მემკვიდრეობა

მსოფლიოს უმნიშვნელოვანეს გრაფიკულ დარბაზებში წარმოდგენილია გოლციუსის მრავალი გრავირება, მათ შორის Museum Boijmans Van Beuningen-ში, Rijksmuseum Amsterdam-სა და The Metropolitan Museum of Art-ში. მისი მემკვიდრეობა იგრძნობა სხვა ხელოვანთა ნამუშევრებშიც, მაგალითად, ჟაკ ბელანგის, რომელიც ასევე ჩრდილოეთ მანერიზმის გრაფიკის ოსტატი იყო. გოლციუსის გრავირებები და ფერწერები დღემდე შთაგონების წყაროა ხელოვნების მოყვარულთა და მკვლევართათვის; მისი ნამუშევრები შეგიძლიათ იხილოთ AllPaintingsStore.com-ზე და ვიკიპედიის სტატიაში, რომელიც ეძღვნება მის ცხოვრებასა და შემოქმედებას.

გოლციუსის გამორჩეული ნამუშევრები მოიცავს: იუპიტერს, მინერვას და წინასწარმეტყველ ბარუხს

მუზეუმები, სადაც მისი ნამუშევრებია წარმოდგენილი: Los Angeles County Museum of Art, Philadelphia Museum of Art და British Museum

გამოყენებული ტექნიკები: „გაზრდილი ხაზის“ და „წერტილოვანი და ალმაზისებრი“ ტექნიკა

გოლციუსის წვლილი ხელოვნების სამყაროში შეუფასებელია; მისი უნიკალური სტილი და გრავირებისა და ფერწერის ოსტატობა მარადიულ მემკვიდრეობას ტოვებს, რომელსაც მთელი მსოფლიო აღიარებს და სწავლობს.

მუზეუმი

ფრანს ჰალსის მუზეუმი

გამოფენილია ჰარენი, ნიდერლანდები

ჰოლანდიური ოქროს ხანის ცოცხალი ტაბლო

ფრანს ჰალსის მუზეუმში ფეხის გადადგმა დროის საზღვრების გადალახვას ნიშნავს; აქ ჰაარლემის თანამედროვე ქუჩები უკან რჩება და თქვენ მეჩვიდმეტე საუკუნის მანათობელი ტექსტურებითა და სულიერი ადამიანურობით განსაზმარი სამყარო გელახვათ. მუზეუმი ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ტილოებისა და პიგმენტების საცავი; ეს არის იმერსიული მოგზაურობა თავად ჰოლანდიური ოქროს ხანის სულში. მის გულში ფრანს ჰალსის ღრმა მემკვიდრეობა დევს — ოსტატის, რომლის რევოლუციურმა მიდგომამ პორტრეტულ ჟანრს მიმართებაში შეცვალა ინდივიდის აღქმა. მისი ფუნჯის მონაკვეთები, რომლებიც ცნობილია თავისი თავისუფლებითა და

alla prima

ტექნიკით, თითქმის ელექტრონულ სიცოცხლეს ფლობს; ისინი აკადვირებს არა მხოლოდ პერსონაჟების ფიზიკურ მსგავსებას, არამედ მათ წარმავალ გამომეტყველებებს, სოციალურ სტატუსს და მათ არსს. ამ ಗೋგას შიგნით, ისტორიის მძიმე სიჩუმეს ამარბებენ ვაჭრების, მეცნიერებისა და მილიციის ოფიცრების ცოცხალი მზერები, რაც თითოეულ სტუმარს ეპოქათა დიალოგში — ხაზსა და სინათლეს შორის არსებულ საუკუნოვანი საუბარში მონაწილეობისკენ მოუწოდებს.

კოლექციის არქიტექტურული გარემო ისეთივე შედევრად არის, როგორც თავად ის ნამუშევრები, რომლებსაც იგი იცავს. მუზეუმის მთავარი შენობა მოთავსებულია ისტორიულ

Oudemannenhuis

-ში, 1609 წელს დაარსებულ ელეგანტურ მოხუცთა თავშესაფარში. ეს

hofje

, ანუ ეზნით მოწყობილი კომპლექსი, ჰაარლემის სამოქალაქო მოვალეობისა და საერთო მზრუნველობის ღრმად ფესვგადგმულ ტრადიციებზე მოგვითხრობს. რეგენტების რესტავრირებულ ოთახებში სეირნობისას, ადამიანს ეუფლება იმ ეპოქის სოციალური სტრუქტურების სიმძიმე; ეს მდიდრული სივრცეები ოდესღაც ქალაქის ელიტისთვის ფონად მსახურობდა და დღეს ჰალსის გრანდიოზული ჯგუფური პორტრეტებისთვის სრულყოფილ, ავთენტურ სცენას წარმოადგენს. ისტორიულ არქიტექტურასა და ხელოვნებას შორის არსებული ურთიერთქმედება ქმნის უწყვეტობის განცდას, სადაც მეჩვიდმეტე საუკუნის ინტერიერების დიდებულება სიცოცხლეს სძენს სენტ ჯორჯის მილიციის კომპოზიციებსა და სხვა სამოქალაქო დღესასწაულთა მონუმენტურ გამოსახულებებს.

დიალოგი მემკვიდრეობასა და თანამედროვეობას შორის

მიუხედავად იმისა, რომ მუზეუმი წარსულის დიდებულებაზეა დაფუძნებული, იგი უარს ამბობს სტატიკურ მონუმენტად დარჩენაზე. დაძაბულობა ტრადიციასა და ინოვაციას შორის ყველაზე თვალშისაცემად

Location Hal

-ში იგრძნობა. ის მდებარეობს ყოფილი

Vleeshal

-ის — ისტორიული ხორცის ბაზრის — შენობაში, სადაც ძველი ჰაარლემის უხეშობა თანამედროვე საგამოფენო დიზაინის სუფთა ხაზებს შეესწრება. სწორედ აქ აღწევს მუზეუმი თავის უნიკალურ ბრწყინვალებას, რადგან მასზე წარღწეული ექსპოზიციები აკავშირებს ოქროს ხანის ოსტატებს დღევანდელ ავანგარდულ ხელოვანებთან.

Judith Leyster

-ის,

Cornelis van Haarlem

-ისა და

Jacob van Ruisdael

-ის მემკვიდრეობის გვერდით თანამედროვე ნამუშევრების განთავსებით, მუზეუმი ხელოვნების ევოლუციის ღრმა გაგებას ხელს უწყობს და ამტკიცებს, რომ ჰალსის რევოლუციური სული კვლავაც რეზონანსს პოვებს თანამედროვე ვიზუალურ ენაში.

.

გამორჩეული კოლექციონერისა თუ ინტერიერის დიზაინერისთვის, ფრანს ჰალსის მუზეუმი შეუდარებელ შთაგონების წყაროს წარმოადგენს. კოლექცია არ არის მხოლოდ ტექნიკის შესწავლა; ეს არის ფერების, კომპოზიციისა და ატმოსფეროს ოსტატური გაკვეთილი. ინტიმური პორტრეტების ნაზი, მანათობელი კანის ტონებიდან დაწყებული, ჰოლანდიური Still Life-ების დრამატული თამაშით — სინათლესა და ჩრდილს შორის — მუზეუმი გვაჩვენებს, თუ როგორ შეუძლია ხელოვნებას სივრცის განსაზღვრა და ემოციის აღძვრა. მივყვეთ

Charley Toorop

-ის თანამედროვე ფიგურების ფსიქოლოგიურ სიღრმეს თუ მეჩვიდმეტე საუკუნის ოსტატების სუნთქვაგამკვრევ რეალიზმს, მუზეუმი წარმო stands როგორც სასიცოცხლო სავანე მათთვის, ვინც ეძებს სილამაზის მარადიულ ძალას და იმ წარუშლელ კვალს, რომელიც ჰაარლემმა მსოფლიო ხელოვნების ლანდშაფტზე დატოვა.