Καλλιτέχνης
Born in Τσελσαμ, Ηνωμένο Βασίλειο
Victor Pasmore: Ένας Προάγγελος της Βρετανικής Αφηρησιασμούς
Οι Πρώτες Χρόνια και η Εκπαίδευση
Ο Edwin John Victor Pasmore γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1908, στο Chelsham του Surrey.
Ανέπτυξε τις πρώτες του γνώσεις και την παιδεία του στο Summer Fields School στο Oxford και στο Harrow στη Δυτική Λονδίνο.
Ένα οριστικό σημείο καμπής ήρθε με τον θάνατο του πατέρα του το 1927, γεγονός που τον ανάγκασε να αναλάβει μια διοικητική θέση στο London County Council.
Παράλληλα με τις υποχρεώσεις του, συνέχισε τη ζωηρή μελέτη της ζωγραφικής στο Central School of Art, συνδεόμενος στενά με την Euston Road School.
Οι Αφηρησιακές Αρχές και οι Εμπειρίες του Πολέμου
Στην αρχή της καριέρας του, ο Pasmore πειραματίστηκε με τον αφαίρεση, προτού αργότερα υιοθετήσει ένα λυρικό φιгураτικό στυλ.
Τα πρώτα του έργα αποδίδουν συχνά το τοπίο του ποταμού Τάμεση από το Hammersmith, θυμίζοντας το μεγαλειώδες των J.M.W. Turner και James McNeill Whistler.
Μια ακλόνητη ηθική στάση: Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Pasmore υπήρξε αρνητής στρατολογίας λόγω συνειδησιακών λόγων.
Μετά την απόρριψη της αίρεσής του από το τοπικό δικαστήριο, κλήθηκε για στρατιωτική θήρα το 1942. Η άρνησή του να εκτελέσει τις εντολές οδήγησε σε στρατιωτικό δικαστήριο και σε ποινή φυλάκισης 123 ημερών.
Ωστόσο, κατάφερε να προσβάλει την απόφαση αυτή, κερδίζοντας την αμετάκλητη απαλλαγή από τη στρατιωτική θήρα.
Η Μετάβαση στον Αφηρησιασμό
Η μεγάλη ανατροπή του Pasmore προς την αφηρησιακή τέχνη πραγματοποιήθηκε γύρω στο 1947, υπό τη βαθιά επίδραση των Piet Mondrian και Paul Klee.
Εμπνευσμένος από τα κείμενά τους για τη φύση και τη δημιουργία μιας δυναμικής αρμονίας στην τέχνη, πίστευε ότι αυτό προαν anuncios μια μελλοντική κοινωνική ειρήνη.
Βασικές Εμπνεύσεις: Βρήκε έμπνευση επίσης στον Ben Nicholson και σε άλλους καλλιτέχνες που συνδέονταν με την ομάδα Circle.
Το αφηρησιακό του έργο περιλάμβανε συχνά κόλαζ και κατασκευές αναγλύφων, πρωτοπορώντας στη χρήση νέων υλικών που συχνά απείraient σε τεράστιες αρχιτεκτονικές κλίμακες.
Μεγάλα Επιτεύγματα και Αρχιτεκτονική Ενσωμάτωση
Επαναστατική Επιρροή: Ο Herbert Read περιέγραψε το νέο στυλ του Pasmore ως «το πιο επαναστατικό γεγονός στην βρετανική τέχνη μετά τον πόλεμο».
Το 1950, του ανατέθηκε η δημιουργία ενός αφηρησιακού τοιχογραφίας για ένα αφετηριακό λεωφορείων στο Kingston upon Thames.
Συνεισέφερε με ένα τοιχογράφημα στο Festival of Britain το 1951, αναδεικνύοντας αρκετούς Βρετανούς κονστρουκτιβιστές.
Το Apollo Pavilion: Το 1955, ανέλαβε ως Συμβουλεύων Διευθυντής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού για την Peterlee Development Corporation. Η κορύφωση αυτού του έργου ήταν η αφηρησιακή δημόσια τέχνη, το Apollo Pavilion, το οποίο προκάλεσε έντονο αμφισβήτηση αλλά παραμένει ένα σημαντικό ορόσημο.
Διεθνής Αναγνώριση και Τα Μετέπειτα Χρόνια
Ο Pasmore υπήρξε εκπρόσωπος της Βρετανίας στη Βενετία Biennale το 1961 και συμμετείχε στη Documenta II στο Kassel (195μ).
Υπηρέτησε ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Tate Gallery, δωρίζοντας πολυάριθμα έργα στην συλλογή της.
Εκπαιδευτικές Συνεισφορές: Ήταν κορυφαία προσωπικότητα στην προώθηση της αφηρησιακής τέχνης και στη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης στις beaux-arts.
Από το 1954 έως το 1961, καθοδήγησε το τμήμα τέχνης στο King’s College του Durham (Newcastle upon Tyne), αναπτύσσοντας ένα επιδραστικό πρόγραμμα σχεδιασμού εμπνευσμένο από τη Bauhaus.
Μετακόμισε στη Μάλτα το 1966 και πέθανε στο Gudja στις 23 Ιανουαρίου 1998, σε ηλικία 89 ετών.
Κληρονομιά και Ιστορική Σημασία
Το έργο του Victor Pasmore σηματοδότησε μια νέα εποχή στην βρετανική τέχνη, καθιστώντας τον αφηρησιασμό μια ζωντανή και ζωτική δύναμη.
Η ενσωμάτωσή του τέχνης και της αρχιτεκτονικής αμφισβήτησε τα συμβατικά όρια και επηρέασε τις επόμενες γενιές καλλιτεχνών και σχεδιαστών.
Η Victor Pasmore Gallery, η οποία ξεκίνησε στη Μάλτα το 2014, φιλοξενεί μια μόνιμη έκθεση των έργων του που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί.
Μουσεία
On show in Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Η Συλλογή του British Council: Ένα Ταξίδι Μέσα από την Βρετανική Τέχνη και τον Πολιτισμό
Βρίσκεται κρυμμένη σε ένα απροσδόκητο κτίριο της Λονδίνης, η Συλλογή του British Council δεν είναι απλά ένας χώρος έκθεσης έργων τέχνης. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία της διπλωματίας, ενός γέφυρα μεταξύ πολιτισμών και ένα αποτύπωμα της βρετανικής καλλιτεχνικής ταυτότητας σε όλο τον κόσμο. Δημιουργημένη το 1938, σε μια εποχή γεμάτη ανασφάλειες και αβεβαιότητες, η Συλλογή ξεκίνησε με μια απλή ιδέα: να προάγει την κατανόηση μεταξύ των εθνών μέσω της κοινής γλώσσας της τέχνης. Σήμερα, αυτή η “μουσειακή αίθουσα χωρίς τοίχους” συνεχίζει αυτόν τον σκοπό με διακριτική κομψότητα, προσφέροντας σε κάθε επισκέπτη ένα βαθύ ταξίδι στην καρδιά της βρετανικής καλλιτεχνικής σκέψης.
Η ιστορία της Συλλογής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευρύτερη αποστολή του British Council – μια δέσμευση για την προώθηση των πολιτιστικών σχέσεων. Γεννηθείς από την επιθυμία να αντισταθμιστούν οι ιδεολογικές διαιρέσεις, ξεκίνησε με μια μικρή συλλογή χαρτογραφικών έργων, που προορίζονταν για διεθνείς εκθέσεις. Ωστόσο, αυτό το μικρό σπόρο γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα εντυπωσιακό πανοραμικό θέαμα, που περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτικές τέχνες, φωτογραφία και ακόμα και πειραματικά μέσα. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Συλλογής είναι η δέσμευσή της στην υποστήριξη των νέων καλλιτεχνών, αναζητώντας ενεργά δημιουργούς σε κρίσιμα στάδια της καριέρας τους – μια στρατηγική που διασφάλισε ένα ζωντανό και συνεχώς εξελισσόμενο σύνολο έργων.
Περιεχόμενα:
Περισσότερα από 8.500 έργα τέχνης, που καλύπτουν αιώνες και ηπείρους.
Καλλιτέχνες:
Έργα πάνω από 1.700 καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων ονομάτων όπως Lucian Freud, Barbara Hepworth, David Hockney και πολλοί άλλοι.
Εκθέσεις:
Περισσότερες από 1.660 εκθέσεις σε όλο τον κόσμο.
Μια Εποχή Πειραματισμού και Καινοτομίας
Η εξερεύνηση της Συλλογής του British Council είναι σαν να ακολουθείς ένα ζωντανό χρονολόγιο της βρετανικής καλλιτεχνικής εξέλιξης. Η ιστορία ξεκινά με τον τολμηρό πειραματισμό που ακολούθησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια εποχή βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής. Οι καλλιτέχνες έδωσαν μάχες με νέες οπτικές γλώσσες – γλυπτική αφηρημένης μορφής που μετασχηματίζει την αντίληψη του χώρου, pop art ζωντανή και γεμάτη ενέργεια που αμφισβητεί τις κοινωνικές νόρμες, και φιγούρα έργα που αντιμετωπίζουν θέματα ταυτότητας και διαφυγής. Αυτή η εποχή αποτέλεσε τη γένεση πρωτοποριακών μορφών όπως ο Henry Moore και η Barbara Hepworth, οι οποίοι με τα καινοτόμα τους γλυπτά επαναπροσδιόρισαν την σχέση της βρετανικής τέχνης με το σχήμα και την ύλη. Στη συνέχεια ακολουθούν κινήματα – η δυναμική των 60ών, η έννοια της 70ών και οι ποικίλες εκφράσεις των σύγχρονων καλλιτεχνών – προσφέροντας μια ολοκληρωμένη επισκόπηση του βρετανικού καλλιτεχνικού ταξιδιού.
Η δύναμη της Συλλογής δεν βρίσκεται μόνο στην ποικιλία, αλλά και στην ικανότητά της να φωτίζει τις ιδεολογικές ροές που διαμόρφωσαν κάθε κίνημα. Η εξέταση αυτών των καλλιτεχνικών ροών αποκαλύπτει όχι μόνο στυλιστικές τάσεις, αλλά και βαθιές φιλοσοφικές συζητήσεις σχετικά με την αναπαράσταση, την ύλη και τα κοινωνικά σχόλια. Τα έργα είναι γεμάτα μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης και εμπλοκής, αντικατοπτρίζοντας τις περίπλοκες πραγματικότητες μιας χώρας που αντιμετωπίζει ραγδαίες αλλαγές και παγκόσμια διασύνδεση. Σημαντικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τα άρρωστα πορτρέτα του Lucian Freud, που αποτυπώνουν την αυθεντική συναισθηματικότητα, τις ηλιόλουστες τοπογραφίες του David Hockney, που γιορτάζουν το καλοκαιρινό φως της Καλιφόρνιας δίπλα στην οικεία βρετανική ομορφιά και τα πολιτικά φορτισμένα έργα των Gilbert & George, τα οποία αμφισβήτησαν τις παραδοσιακές αντιλήψεις για την τέχνη και την κοινωνία.
Μια Δίκτυα Επικοινωνίας σε Όλο τον Κόσμο
Αυτό που πραγματικά διακρίνει τη Συλλογή του British Council είναι η εξαιρετικά ρευστή της ύπαρξη. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μουσεία, περιορισμένα στα στατικά τοίχους τους, λειτουργεί ως “μουσείο χωρίς τοίχους”, αλληλεπιδρώντας ενεργά με το κοινό σε όλο τον κόσμο μέσω εκθέσεων που περιφέρονται, δανεισμάτων σε διεθνείς θεσμούς και εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Αυτή η προαναφερθείσα προσέγγιση – χαρακτηριζόμενη από στρατηγικές συνεργασίες και μια βαθιά δέσμευση στην προσβασιμότητα – τονίζει την πεποίθηση ότι η τέχνη διαθέτει τη μεταμορφωτική δύναμη να καλλιεργεί ενσυναίσθηση και να προάγει αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των πολιτισμών. Η Συλλογή επεκτείνεται πολύ πέρα από το πολιτικό τοπίο του Λονδίνου, συμβάλλοντας σημαντικά στη παγκόσμια διάλογο για τη σύγχρονη τέχνη.
Αρχιτεκτονική και Ατμόσφαιρα: Ένας Χώρος Διάλογου
Το ίδιο το κτίριο – μια πρώην βικτοριανή οικία σε Stratford upon Avon – είναι τόσο αναπόσπαστο από την φιλοσοφία της Συλλογής όσο και τα έργα τέχνης της. Προσεκτικά ανακαινισμένο για να παρέχει έναν φιλόξενο και προσαρμόσιμο χώρο, αντικατοπτρίζει τη δέσμευση του μουσείου στην προσβασιμότητα και την ενσωμάτωση. Ο εσωτερικός σχεδιασμός δίνει έμφαση στο φυσικό φως και στους ανοιχτούς χώρους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κατάλληλη για περισυλλογή και διάλογο. Η διάταξη ενθαρρύνει τους επισκέπτες να αλληλεπιδράσουν με το έργο τέχνης με χαλαρό και διαισθητικό τρόπο, προάγοντας μια αίσθηση σύνδεσης μεταξύ της τέχνης, του κτιρίου και του κοινού.
Επόμενα βήματα
Σήμερα, η Συλλογή φιλοξενεί εκ
